email:gevlahakis[at]gmail.com
1. Με βρίσκουν πολιτες αυτής της πόλης στη λαϊκή του Σαββάτου [ μετά τις δύο, αφού τότε δύναμαι να την επισκεφτώ] και μου λένε ότι σιώπησα, ρωτώντας με το γιατί. Ανάλογα μυνήματα διαβάζω και στον υπολογιστή μου. Αλλοι μου λένε πως η γραπτή παρουσία μου στην εφημερίδα του Αναγνώστου[ του ξάδελφου] χαλάει την εικόνα μ ου ;;;!!! Και κάποιοι μάλιστα μου διαμηνύουν ότι δεν το περίμεναν αυτό από μένα!!! Μαθαίνω από άλλους ότι στη καφετέρια δεν έχουν ξεχάσει αυτά που τόλμησα[!!!] να γράψω κι ότι αν συνεχίσω θα πέσει ξύλο[!!!]. Μερικοί μου προσάπτουν την "κατηγορία" ότι στις μαζώξεις [ μόνο έτσι μπορεί να τις χαραχτηρίσει ένας εχέφρων] που κάνει η Δημοτική Οργάνωση του ΠΑΣΟΚ της Ηλιούπολης, όταν παρίσταμαι, περισσότερο χαμογελάω,ή γελάω, παρά ομιλώ πια.
Όλα τα παραπάνω τα γράφω με ένα ιδιότυπο βάρος στην ψυχή μου και όταν τα μαθαίνω καθόλου δεν χαμογελάω. Ο πατέρας μου[ καφετζής που μελετούσε Πλάτωνα και Αριστοτέλη ] κι ένας πραγματικά δάσκαλός μου μού έμαθαν την αξία της σιωπής και το μέτρο του λόγου, με κανόνες, που όποτε τους αγνόησα, έκανα λάθη. Το ιδιότυπο βάρος της ψυχής μου είναι συνέπεια της γνώσης της δύναμης που έχει ο λόγος, και ιδιαίτερα ο έντυπος, όταν είναι καθαρός και ακηδεμόνευτος.
Κι αυτό, ιδιαίτερα, σε μια εποχή που κρύβει μέσα της μια δυναμική, κραγαύζουσα σιωπή, σε μια εποχή που εγκυμονεί ανατροπές και ρήξεις με παρελθόντα και " μελλοντολογούντα παρελθόντα ".
Έτσι αυθόρμητα μου έρχεται η πρόταση.Όσο πιο πολύ, όσο πιο πολλοί, ας χρησιμοποιήσουμε το πληκτολόγιο του υπολογιστή μας ή το μολύβι μας και ας μιλήσουμε. Οι όποιοι τεχνικοί, της όποιας εξουσίας αυτό φοβούνται ,σε αυτό προσπαθούν να έχουν τον έλεγχο, αυτό προσπαθούν να διαχειριστούν και να αφομοιώσουν: τον καθαρό λόγο μας. Για τον οποίο δεν χρειάζονται γνώσεις ιδιαίτερες, παρα ανάγνωση των επιθυμιών μας. Να τους πούμε απλά και καθαρά ότι χρειαζόμαστε την πραγμάτωση, με κάθε τρόπο, των επιθυμιών μας,γιατί οι επιθυμίες μας είναι η πραγματικότητά μας.
2. Να μιλήσουμε λοιπόν πιο συγκεκριμένα.Απευθύνομαι στις Δημοτικές Παρατάξεις που υπάρχουν στην πόλη και ...σε όσες μπορεί να υπάρξουν...,απευθύνομαι σε πρόσωπα που θέλουν να παίξουν ρόλο ή να έχουν ρόλο στην πόλη, απευθύνομαι σε όλους εμάς ,που τρώμε στη μούρη, ή όχι, τη ζωή στην πόλη και στη χώρα. Ας ανοίξουμε ένα ζωντανό ,άδολο,πραγματικό,αληθινό διάλογο με πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων της πόλης.[Κάθε μήνα θα βάζω,ή θα βάζουμε, από ένα ]
Ερώτημα λοιπόν:Ποια είναι η θέση σας , η θέση μας ,αναφορικά με τα προγράμματα εργασιακής εμπειρίας ,τα λεγόμενα stage ;
Για όσους έχουν την τύχη να μην τα γνωρίζουν ,ενημερώνω ότι είναι προγράμματα που αφορούν άνεργους νέους, οι οποίοι πρέπει να εργάζονται λίγες ώρες ,αλλά στην πραγματικότητα εργάζονται κανονικό ωράριο και όχι μόνο, πληρώνονται με 300 ευρώ το μήνα, η εργασία τους είναι ανασφάλιστη, χωρίς κανένα ασφαλιστικό ή εργατικό δικαίωμα δηλαδή και τα εισήγαγε στην ελληνική παραγωγική διαδικασία το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση.
Αναμφίβολα πρόκειται για την απόλυτη εικόνα του εργασιακού μεσαίωνα.Το πιο χυδαίο είναι ότι αποτελούν στρατηγικό μέσο επικοινωνιακής πολιτικής προς την επόμενη εκλογική νίκη του όποιου πολιτικού οργανισμού τα χρησιμοποιεί.
Και αυτό γιατί οι γονείς των νέων της πατρίδας και της πόλης μας, σαλταρισμένοι απο την πραγματικότητα της ανεργίας και του μελαγχολικού εργασιακού μέλλοντος των παιδιων τους, που είναι και δικά μας," γλείφουν" τον κάθε παράγοντα ή παραγοντίσκο που κατέχει την όποια εξουσία και διοίκηση , για μια θέση των παιδιών τους έστω και σε αυτες τις συμβάσεις αποικιακού χαραχτήρα, μια που εκείνοι που εξουσιάζουν τείνουν να μας κάνουνε να πιστέψουμε ότι θεωρουν τη χώρα αποικία τους.
Η δημαρχούσα παράταξη θεωρώ ότι έχει ήδη απαντήσει,με το τρόπο που χειρίζεται και χρησιμοποιεί τα ανάλογα προγράμματα, αφού έχει γεμίσει τον Δήμο με εργαζόμενους αυτής της κατηγορίας.
Οι άλλες παρατάξεις ;Αν ελέω λαού έλθουν στην διοίκηση του Δήμου, πως θα λειτουργήσουν ; Θα τα αποδεχτούν αδιαμαρτύρητα, θα αντιδράσουν, θα αντισταθούν, τι θα κάνουν για ένα πρόβλημα που προβάλλει την πραγματικότητα όχι απλά της γενιάς των 700 ευρώ ,αλλά ακόμα χειρότερα.
Και ακόμα καλύτερα απαντώντας όλοι εμείς στο ερώτημα μπορούμε να τους δείξουμε το δρόμο για να επιλέξουν.
