email:agmarinailioupolis[at]gmail.com
¶για Θεοφάνεια – Σήμερα τα φώτα και ο φωτισμός.
Σήμερα ο Τριαδικός Θεός, στους ανθρώπους αποκαλύπτεται. Ο Θεός Πατέρας, ως φωνή που επιβεβαιώνει την εν μέσω του νερού, παρουσία του Θεού Υιού του, του Αγαπητού και το Πανάγιο Πνεύμα, Πνεύμα ο Θεός, εν είδη περιστεράς, που εβεβαίου του λογού το ασφαλές .
Σήμερα την Θεία Επιφάνεια, εμείς και οι σύγχρονοι μας, όσο ποτέ άλλοτε, την έχουμε ανάγκη στη ζωή και τα έργα μας.
Σήμερα δια της παρουσίας του Θεού, των υδάτων αγιάζεται η φύσις. Και ακούσαμε πριν λίγο, τον προφήτη Ησαΐα να μας λέει «Χαρούμενοι θ΄ αντλήσετε νερό απ΄ τις πηγές της σωτηρίας» (Ησ 12.3)
Σήμερα όμως, όλοι οι υπό τον ουρανό θνητοί, βλέπουμε την αγιασμένη από τον ?ημιουργό Της φύση, να χαροπαλεύει εξ αιτίας των επιλογών μας. Να ο ίδιος Προφήτης τι μας είπε προχθές στις Μ. Ώρες «Λουστείτε κι εξαγνιστείτε, να μην βλέπουν τα μάτια μου τις πονηρές σας πράξεις, πάψτε να κάνετε το κακό. Μάθετε το καλό να κάνετε, τη δικαιοσύνη επιδιώξετε, τον καταπιεσμένο βοηθήστε, το δίκαιο αποδώστε στο ορφανό, υποστηρίξτε την υπόθεση της χήρας» (Ησ 1.16)
Μας έδωσε ο Θεός, το υπέροχο προνόμιο να διαχειριζόμαστε την φύση και να ζούμε από αυτήν. Εμείς όμως εναντιωθήκαμε για μία ακόμη φορά στον αγαθό Θεό.
Και όταν με την πρώτη ανταρσία μας, εισήλθε ο θάνατος στην ιστορία του ανθρώπου, σήμερα με τις πολλές ανταρσίες μας, οδεύουμε στον όλεθρο και το αφανισμό του ανθρώπινου γένους. Αγιάζονται και σήμερα τα νερά, κάτω από την ηχώ όμως, των πολεμικών τυμπάνων, που προλέγουν οι μελετητές ότι, θα ακολουθήσουν το φαινόμενο της λειψυδρίας στον πλανήτη μας. Γειτονικοί λαοί θα πολεμούν, όχι πια για τα σύνορα και τις μειονότητες, αλλά για τα ποτάμια και τις λίμνες, που και αυτά, θα γεννούν τον θάνατο από την μόλυνση. Αλλά ποιος θα μας συχωρέσει αυτές τις επιλογές.
Ο Θεός μας έδωσε την χρήση, πάντων των επί γης. Εμείς από την κατάχρηση, φτάσαμε τα πάντα στο τέλος τους. ?εν υπάρχει νερό. Ναι γιατί η υλοτομία κι οι πυρκαγιές κατέστρεψαν τα δάση, που συγκρατούσαν το νερό, οδηγώντας το στις υπόγειες διαδρομές του, για να φτάνει ευεργετικά στην ζωή μας. ?εν έχουμε οξυγόνο γιατί η αστυφιλία και ο εύκολος πλούτος, μας έβαλε να ζούμε σε τσιμεντένια κλουβιά, με κυρίαρχο χρώμα το μαύρο της ασφάλτου και όχι το πράσινο της ελπίδας. Τα φυτά γινόταν φίλτρα, για τα βλαβερά αέρια και φυσικός κλιματισμός για τις θερμές μέρες. Σήμερα και εμείς εδώ στην μικροκοινωνία της Ενορίας μας, χάσαμε το γαλάζιο του ουρανού, γιατί μέσα σε 10 χρόνια, δεν έμεινε μονοκατοικία στη θέση της. Μα χάθηκε και το θαλασσί του νερού, αφού από τον καμένο Υμηττό μας, λάσπη κατέβηκε γρήγορα σαν ποτάμι που μας έπνιξε, με φυσική ροή τους δρόμους στα πρανή και με δύο αθώα θύματα στο παρελθόν.
Μα τι φταίει. Εγώ φταίω. Γιατί την ημέρα των Χριστουγέννων, βρήκα τα χαρτιά από τα πρόσφορα και τις φιάλες από το κρασί, στον κάδο των απορριμμάτων. Και φταίω γιατί δεν επέπληξα, τον υπεύθυνο υπάλληλο του Ναού, με κόστος για τον ίδιο γιατί έτσι καταλαβαίνουμε, που δεν συμμορφώθηκε στις εκκλήσεις του προϊσταμένου του, τα βάζει στον κάδο ανακύκλωσης. Φταις και εσύ όμως, συγχώρησε μου τον ενικό, ναι εσύ απέναντι μου και εσύ δεξιά μου και πίσω και αριστερά μου. Φταις, γιατί εχθές που αγόρασες ψωμί, το χαρτί που ήταν με σεβασμό τυλιγμένο το ψωμί σου και την απόδειξη που έλαβες για την αγορά του, τα πέταξες αψήφιστα στα σκουπίδια, εκεί που έβαλες και το πλαστικό του εμφιαλωμένου νερού που ήπιες, γιατί τα νερά του Μαραθώνα, τα θεωρούμε επικίνδυνα.
Ναι αμαρτήσαμε όλοι ενώπιον του Θεού. Όχι ως ληστές ή φονιάδες ή μοιχοί ή ψευδομάρτυρες. Αμαρτήσαμε, γιατί αρνηθήκαμε την γνώση, που είναι αυτός ο Θεός. Ναι την γνώση, που μας έδωσε με το να βλέπουμε πως ανακυκλωνόταν το νερό. ?ς ευλογημένη βροχή ερχόταν στην Γή και απορροφιόταν από το χώμα, για να γυρίσει στον ουρανό με μέσο τα φυτά ή γέμιζε τις λίμνες και τα ποτάμια, για να γίνει από την θερμότητα του ήλιου υδρατμός και να επιστρέψει χρήσιμο για πολλά και πολλούς. Και όταν ο Θεός είδε πως δεν βλέπουμε και φτάνουμε στο τέλος, έβαλε φρένο και έδωσε την γνώση της τεχνητής ανακύκλωσης. Για να γίνει ένας τόνος χαρτί χρειάζονται 10 τόνοι ξύλο. Όμως με 2 τόνους χαρτιού προς ανακύκλωση, γίνεται ένας νέος τόνος χαρτιού, με ωφέλεια για όλους. Για κάθε τόνο χαρτιού που ανακυκλώνουμε, σώζουμε 17 δέντρα, 32.000 λίτρα νερού, και 2 βαρέλια πετρελαίου. Ακόμα αν θέλουμε να δούμε λίγο περισσότερο τις ευθύνες μας, μια και μόνο. συμβατική μπαταρία μολύνει στη Γή 400 κυβικά νερού.
Αμάρτησες και εσύ κ. Αντιδήμαρχε, μαζί με όλους τους τοπικούς ¶ρχοντες σημερινούς και χθεσινούς, γιατί η Πόλη μας δεν έχει τις υποδομές για καλή ανακύκλωση.
Και αμαρτήσατε μαζί με τους άλλους Αυτοδιοικητικούς, Πολιτικούς ναι και τους Εκκλησιαστικούς άρχοντες, γιατί δεν ήρθατε στο ύψος των πραγμάτων, αλλά μείναμε όλοι στον οχαδερφισμό και το εύκολο κέρδος. Ακόμα και εκεί που έγιναν υποδομές ανακύκλωσης, έγιναν πρόχειρα και γρήγορα για να απορροφηθούν τα Ευρωπαϊκά κονδύλια, χωρίς να υπολογισθεί το επερχόμενο κόστος. ?εν είναι άμυαλοι οι Γερμανοί, που και με Ελληνικά χέρια έκαναν το θαύμα της μεταπολεμικής τους ανασυγκρότησης, όταν στις υποδομές ανακύκλωσης, διαχωρίζουν σε κάθε σπίτι τα βιοδιασπώμενα απόβλητα από το πλαστικό, το σίδερο, το αλουμίνιο, το χαρτί, αλλά και το γυαλί σε 3 είδη και ποιότητες. Έτσι προστατεύουν και το νερό τους από την μόλυνση.
Ναι κοστίζει στην Ελλάδα η Ανακύκλωση γιατί δεν αγαπάμε το Θεό και την γνώση Του. Θέλει χρόνο για να διαχωρίσω τα οργανικά απόβλητα, τα βιοδιασπώμενα, φλούδες, αποφάγια, υγρά, για να τα θάψω στην αυλή μου και να γίνουν λίπασμα, πάλι για ωφέλεια μου, με πιο γόνιμο χώμα, για τις καλλιέργειες των λουλουδιών μου. Μας πιάνει τόπο στο σπίτι να κρατάμε τις εφημερίδες και το χαρτί από το φούρνο, για να τα πηγαίνουμε μία φορά την βδομάδα ίσως, στον κοντινότερο κάδο ανακύκλωσης χαρτιού. Είναι χάσιμο χρόνου να πω, μια φορά το μήνα στο γειτονικό ?ήμο, εκεί υπάρχει, με λανθασμένη βέβαια πρόβλεψη ή και αλλού υποδομή ανακύκλωσης, για τις συσκευασίες γυαλιού, πλαστικού, μετάλλου. Έλα τώρα, που θα κουβαλάω τις μπαταρίες στο υπερπαντοπωλείο της γειτονίας, που βλέπω κάθε μέρα στην είσοδο του, το δοχείο ανακύκλωσης τους.
Μα την έδωσε ο Θεός, την γνώση της ανακύκλωσης, για να μας καθυστερήσει από τον γρήγορο όλεθρο και εμείς του λέμε όχι και με απόλυτο εγωισμό λειτουργούμε απολύτως παιδοκτονικά. Τι με νοιάζει εμένα αν τα παιδιά των παιδιών μου, θα έχουν ξύλο για να κάνουν χαρτί, ή μετάλλευμα για να κάνουν σίδερο ή γυαλί για να βάλουν το νερό, αφού δεν θα έχουν νερό, ας πεθάνουν. Να και πάλι ο Ησαΐας 500 χρόνια πριν το Χριστό τι μας λέει. «Αν μόνο θέλετε να υπακούσετε! Τότε θα απολαμβάνετε τα αγαθά της γής. Εσείς όμως αντιστέκεστε κι αποστατείτε, γι΄ αυτό θα γίνεται του ξίφους η τροφή Εγώ ο Κύριος το λέω» (Ησ 1.19,20)
Και εμείς όμως που φέραμε τα πόδια μας στο Ναό, το ίδιο λέμε, όχι με λόγια αλλά με τις επιλογές των πράξεων μας. Όπως το λένε και οι άλλοι, που δεν είναι στους Ναούς την ημέρα των Θεοφανείων και για τους οποίους των Φώτων, είναι μια ευκαιρία να κοιμηθούμε, να πλύνουμε το αμάξι, να καθαρίσουμε το σπίτι η να πάμε για χιονοδρομία ή χειμερινό μπάνιο, όπως έτσι είναι και τα Χριστούγεννα, η Μεγάλη Παρασκευή, η Κυριακή του Πάσχα και κάθε Κυριακή ως λαβούσα το όνομα της, για το είναι η ημέρα του Κυρίου. Και αν κάποιοι θεοφοβούμενοι πολιτικοί, στο ιστορικό χθες, έδωσαν τις ημέρες αυτές ως αργίες στον Ελληνικό λαό, για να τις αφιερώσουν εξ ολοκλήρου στον ζωοδότη Θεό, τότε όσοι αυτές τις μέρες, δεν είναι στους Ναούς για προσευχή υπέρ ευλογίας του νερού, ευκρασίας αέρων, ευφορίας των καρπών
της Γής και καιρών ειρηνικών, πρέπει αν είναι τίμιοι να απαιτήσουν από το κράτος να τους επιτρέψει να εργάζονται για να μην χάνονται άδικα τόσες εργατοώρες, με την δεικνυόμενη ως αφέλεια της λατρείας των Χριστιανών. Και τα λέμε αυτά ξέροντας πώς όποιος θέλει να βρει τον Θεό, θα βρει και χρόνο και χώρο για να τον συναντήσει. Θα κάνουμε βραδινή Λειτουργία ακόμα και αν χρειαστούμε τεχνητά φιλτραρισμένο νερό για να ζητήσουμε την ευλογία του Θεού επ αυτού, για όσους θα ζούμε σ΄ αυτόν τον κόσμο την 6 Ιανουαρίου 2009.
Με αγωνία και απόλυτη συνείδηση ευθύνης για την πορεία μας άρθρωσα λόγο, αλλά τον κατακλείω με το ελπιδοφόρο μήνυμα, ότι υπάρχει ακόμα χρόνος ώστε ο Θεός της Αγάπης να μας Ελεήσει. Και ενώνοντας τις προσευχές μας με αυτές του πνευματικού μας Πατέρα, Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου, που από το κρεβάτι του πόνου, αντιμετωπίζει τον θάνατο με ανδρεία μαρτύρων και ευχόμαστε, τέτοια ανδρεία, να έχει κάθε ασθενής και οι συγγενείς του, αλλά και όλοι μας, όσοι θα έχουμε την ευλογία από τον Θεό, να μας δώσει με μία ασθένεια χρόνο και τρόπο μετάνοιας ώστε να σωθούμε, οικειοποιούμενοι το μήνυμα του Βαπτιστού προφήτου και Προδρόμου Ιωάννου, το “μετανοείτε ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών”.
Ο Επιφανής Θεός ας ευλογεί την ζωή και τα έργα όλων μας.
Με πολύ αγάπη και θερμές ευχές.
Πρεσβύτερος Σεραφείμ Δημητρίου.
Αρχιμανδρίτης –Πρόεδρος Εκκλησιαστικού Συμβουλίου
Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως
