email:forotecn[at]otenet.gr
ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
ΜΕΛΟΣ Δ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ S.O.S. ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
Τα αυτονόητα για μας τους “πληβείους” του Κινήματος, δε σημαίνει ότι είναι δυσνόητα για σας της καθοδήγησης. Απλώς σας συμφέρει να τα παρουσιάζετε σα ν τέτοια, γιατί αλλιώς δε θα είχατε λόγο ύπαρξης. Ή, αν θέλετε πολύ εύκολα θα μπορούσαν ν’ αλλάξουν οι ρόλοι . Όχι βέβαια ότι εσείς θα χάνατε το πάνω χέρι, αφού έχετε τον τρόπο σας, αλλά θα βάζατε πολλούς “παρείσακτους” στο παιχνίδι, με κίνδυνο πολλοί “φωτεινοί παντογνώστες” να έχαναν το μεροκάματο.
Οπότε όσο πιο μπερδεμένα τα πράγματα, τόσο το καλύτερο. Ριζώνουν οι καρέκλες και μαζί τους κάμποσα χοντρά οπίσθια.
Μ’ αυτή τη λογική βέβαια, πώς να καταλάβετε τι συνέβη στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Και γιατί να καταλάβετε άλλωστε; Ακόμα δεν παραλάβατε απ’ τους χρυσοπληρωμένους αναλυτές – σφυγμομέτρες τη μασημένη και ληγμένη προ 15ετίας τροφή.
Όπως δεν καταλάβατε τι έγινε στις Δημοτικές εκλογές και λίγο πιο πριν στις Ευρωεκλογές. Γιατί και οι τότε αναλύσεις αφορούσαν στην Ελλάδα των αρχών του ’90 που τα μεταλλαγμένα έκαναν πάρτι στην Ευρώπη και σεις με τη βουλιμία που σας κατείχε, καταναλώσατε τόνους τέτοιας τροφής.
Και οι καρέκλες να ριζώνουν πιο βαθειά.
Ποιος από σας κατάλαβε τι σημαίνει αγώνας για την καθημερινή επιβίωση;
Ποιος κατάλαβε τον αγώνα της μέσης οικογένειας να ζήσει με αξιοπρέπεια; Ποιος κατάλαβε ότι αυτή η αξιοπρέπεια μέρα με τη μέρα καταρρακωνόταν, αφού τα χρήματα δεν έφταναν και δε φτάνουν για τα Φροντιστήρια των παιδιών και τα φάρμακα του παππού και της γιαγιάς; Δεν καταλάβατε βέβαια, ότι τα νέα παιδιά, εκτός του ότι είναι πιο έξυπνα απ’ όλους μας έχουν και ανάγκες πέρα από ένα καφέ. Στην εποχή της Τεχνολογικής Επανάστασης, τους πουλάγατε σαν πρόοδο τον αραμπά με φιόγκο και κορδέλες.
Και αυτό το κάνατε από άγνοια. Το κάνατε γιατί το μυαλό σας έχει σταματήσει να επενδύει στο μέλλον, αφού συνηθίσατε να ζείτε στο παρελθόν.
Ποιος από σας νοιάστηκε για το περιβάλλον πριν κατακαεί η χώρα; Μόνο ηλίθιες και επικίνδυνες προσεγγίσεις. Ακόμα αμφιταλαντεύεστε εν έτη 2007, αν θα είστε υπέρ ή κατά της εκτροπής του Αχελώου. Ακόμη ψάχνεστε αν ο Υμηττός ανήκει στο περιβαλλοντικό οικοσύστημα και τους κατοίκους της Αττικής ή στους Νάστους. Ακόμα δεν καταλάβατε ότι οι παραλίες πρέπει νάναι προσβάσιμες σ’ όλο τον κόσμο και όχι στους ημέτερους και τα νυχτομάγαζα. Αλλά ποιος νοιάζεται; Σε πισίνες ή σε πριβέ κόλπους τη βγάζετε οι πιο πολλοί. Δε σας αγγίζει που τα ποτάμια γίνονται δεξαμενές αποβλήτων και ο υδροφόρος ορίζοντας στερεύει; Ας μη μιλήσουμε για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις.
Τέλος πάντων αυτά τα λίγα και μόνο για την ιστορία περί περιβάλλοντος. ¶λλωστε στη χώρα έχουμε ξαφνικά γεμίσει ειδικούς. Ευτυχώς όμως για το περιβάλλον, ενεργοποιήθηκαν αυθόρμητα ευαίσθητες ανθρώπινες χορδές και απ’ το φάσμα της απόλυτης καταστροφής που είχαμε μπροστά μας, μια αχτίδα ελπίδας αχνοφαίνεται.
Ποια ήταν η κατεύθυνση για αγώνα κατά της αναθεώρησης των άρθρων 16, 24 και όχι μόνο αυτών;
Ποια ήταν η πρόταση για το χωροταξικό που θάναι πρόβλημα αιχμής για τα επόμενα χρόνια;
Ποια ήταν η προοπτική που δίνατε στους κατοίκους των ορεινών και νησιωτικών περιοχών;
Έχετε κάτι που να έρχεται απ’ το μέλλον για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό;
Κάτι που να αφορά την πρόνοια, την περίθαλψη και την παιδεία, διαφορετικό απ’ τα χιλιοειπωμένα;
Σας θυμίζει κάτι ο όρος «οικονομικός μετανάστης» και τι πρέπει να γίνει μ’ αυτούς τους ανθρώπους;
Για την Κύπρο – την Τουρκία – τα Σκόπια; Και μη μου πείτε: Κάτσε καλά ρε μεγάλε. Αντιπολίτευση ήμασταν. Όχι κυβέρνηση.
Εμ, αυτό είναι το θέμα. Εσείς ήσασταν αντιπολίτευση του εαυτού σας και των φαντασμάτων που σας κυνηγούσαν. Δώσατε το δικαίωμα στους πολίτες να πιστεύουν ότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση είναι το ίδιο πράγμα. Η χειρότερη υπηρεσία που μπορούσατε να προσφέρετε. Η ισοπέδωση.
Ουφ!!! Δε μπορώ άλλο. Θα σκάσω κυρ δικαστή μου… Και θα σκάσω γιατί όλοι σας τα γνωρίζετε, αλλά κάνατε την πάπια.
Για να μην έχουμε όμως παρεξηγήσεις δε λέω ότι δεν υπήρχε πρόγραμμα. Υπήρχε τέτοιο, αλλά τύχαινε απλώς να είναι γραμμένο με πράσινο στυλό και όχι με πράσινο δημοκρατικό και αριστερό συναίσθημα. Αυτό όμως το δημοκρατικό συναίσθημα είναι που μας καταρρακώσατε. Αυτή τη διάθεση για κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία και ανεξαρτησία που ευαγγελιζόταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ., την κάνατε κουρέλια. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο κακό που μας κάνατε. Μας ξεκόψατε απ’ τους κοινωνικούς αγώνες και το πατριωτικό το μετατρέψατε σε σωβινιστικό και πατριδοκάπηλο. Μας θέλατε λεφούσι σε μάχες εντυπώσεων και επικυριαρχίας του ενός έναντι των άλλων.
Έτσι δεν είναι κ. Σημίτη; Με το που ανέλαβες την πρωθυπουργία, δεν αισθάνθηκες την ανάγκη να ευχαριστήσεις τον Ελληνικό λαό, αλλά τη μαμά Αμερική. Αμέσως διέλυσες τις οργανώσεις. Είχες οπλαρχηγό τον Τσουκάτο τότε. Γιατί να υπάρχουν οργανώσεις, σκέφτηκες… Για να μου βάζουν τρικλοποδιές και να μου χαλάνε την ευημερία των αριθμών; Όχι βέβαια ότι οι οργανώσεις ήταν και το καλύτερο δείγμα ελληνικού πολιτισμού όπως τις είχατε καταντήσει, αλλά αυτό δε σήμαινε ότι και το CLUB των καθηγητάδων φημιζόταν για την ακεραιότητά του. Αφού επιτέλους οι αριθμοί ευημέρησαν, αλλά ο λαός δυσκολευόταν, διαισθάνθηκες τον κίνδυνο και παρέδωσες για να μη χάσεις.
Κι εσύ Πρόεδρε έτρεξες. Προς τιμήν σου βέβαια αφού ήταν γνωστό ότι χάνεις. Αλλά εκείνο το «ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΟΛΑ» τι το ’θελες; Με ποιον Πρόεδρε αποφάσισες να τ’ αλλάξεις; Μ’ αυτούς που καταδικάστηκαν στη συνείδηση του λαού; Με το Μάνο και τον Ανδριανόπουλο τότε, και τους Λιάγκα και Βίκυ Λέανδος τώρα;
Αγαπητέ Πρόεδρε, οι αλλαγές δε γίνονται με συμβούλους εισαγωγής και δημοψηφίσματα του ενός εκατομμυρίου πολιτών, που κανείς δεν ξέρει από που κρατάει η σκούφια τους. Ήταν νομοτελειακό ότι πολλοί απ’ αυτούς γρήγορα θα πήγαιναν απέναντι παρασύροντας μαζί τους και πολλούς άλλους.
Δεν είναι δυνατόν να κρατάμε μόνιμα στη μασχάλη 2 καρπούζια. Δε μπορεί να είμαστε ταυτόχρονα και με το «χωροφύλαξ» και τον «Αστυφύλαξ». Έχουν δική τους παράταξη αυτοί οι τύποι. Χάθηκε ο προσανατολισμός Πρόεδρε. Χάθηκε το στίγμα απ’ το χάρτη και ο αέρας μας πήγαινε όπου ήθελε.
Έτσι δεν είναι σύντροφε Βαγγέλη Βενιζέλο;
Δεν είναι οξύμωρο να είσαι «ολίγον κρατιστής» και δίπλα σου να ενσωματώνεις το Γιάννο και οτι πιο νεοφιλελεύθερο κομμάτι εξέθρεψε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.;
Αμ, εκείνη η Επιτροπή στήριξης απ’ τους Πανεπιστημιακούς νάναι έτοιμη πριν στάξει και η τελευταία σταγόνα; Αν το ήξερες σύντροφε ότι χάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. τι τόθελες στις συνεντεύξεις ότι είναι εύκολη η νίκη;
Α!!! Ξέρεις σύντροφε, εγώ ζω στην Ηλιούπολη. Τους χαιρετισμούς μου λοιπόν στον κ. Τσάτσο, τον καθηγητή και Ευρωβουλευτή μας παλιά. Τα κατάφερε καλά ως υπερασπιστής των συμφερόντων της οικογένειας Νάστου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κι επειδή ζω στην Ελλάδα, χαιρετίσματα στην εξουσία λοιπόν.
Δε νομίζεις επίσης ότι θα ήταν φρόνιμο κάτι παράξενα τυπάκια που απ’ την πρώτη στιγμή μαζεύτηκαν γύρω σου να τα στείλεις στον αγύριστο; Με Νεονάκη και Πάχτα και Τσουκάτο δε γίνεται αλλαγή της αλλαγής, ω αλλαγή.
Α!!! Για να μη ξεχάσω. Βρε παιδιά εσείς του τρίτου πόλου, τι χαμπάρια; Μήπως ξεχάσατε κ. Διαμαντοπούλου ότι κατά την παρουσίαση του προγράμματος στο Ειρήνης και Φιλίας καρπωθήκατε τη μερίδα του λέοντος στο χειροκρότημα για την «σπουδαία προσφορά σας» στο Κίνημα; Εσείς δεν ήσασταν επικεφαλής; Μήπως αφήσατε κάποιον άλλον να καρπωθεί απ’ τη δόξα του εγχειρήματος; Δε νομίζω. Εκείνη την ημέρα δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος εκεί. Αναφέρομαι στο πρόγραμμα με το πράσινο στυλό. Κάποιος φίλος μου, μου το έδειξε γραμμένο και με μπλε στυλό. Συγχαρητήρια συμπέσατε ακριβώς!!! Για το έγκλημα δε γνωρίζετε τίποτα φυσικά!!!
Τώρα βέβαια θα μπορούσατε να μου πείτε. Καλά όλοι είμαστε άχρηστοι; Τίποτα καλό δε βλέπεις;
Γεμάτος έπαρση απαντώ. Για να το πείτε πρέπει πρώτα να έχετε διαβάσει το κείμενο. Οποία λοιπόν τιμή, προς τον γράφοντα. Τον γράφοντα που πιστεύει ότι δεν έχετε ανάγκη από καλά λόγια. Έχετε ανθρώπους ειδικούς δίπλα σας που σας λένε πάντα αυτά που θέλετε ν’ ακούσετε. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι για μια ακόμη φορά θα σας πείσουν ότι για όλα φταίει ο ανώριμος λαός που είναι αγνώμων και δε μπορεί να αντιληφθεί τα βαθύτερα νοήματα της πολιτείας σας, όπως και τα αγνά σας συναισθήματα.
Πω – Πω!!! Πώς παρασύρεται ο άνθρωπος! Απ’ τ’ αυτονόητα ξεκινήσαμε και η ζωή μας πάει. Ορίστε λοιπόν αυτονόητα και άνευ πληρωμής. Έλειπαν:
ΤO ΣΤΙΓΜΑ – Η ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΠΟΡΕΙΑ – Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΑΡΟΣ ΛΟΓΟΣ.
Εσείς νομίσατε ότι η διαχείριση της εξουσίας μέχρι την ήττα του 2004 και η προσμονή για επαναφορά στη διακυβέρνηση όποτε γίνονταν εκλογές, θα έλυναν ως δια μαγείας τα προβλήματα και θα σας κράταγε ενωμένους. Έλα όμως που το παραμύθι δεν είχε δράκο. Και πώς να είχε άλλωστε; Ο λόγος ύπαρξης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σαν Κίνημα ήταν, είναι και θα είναι η προσμονή εκ μέρους του λαού για αλλαγή. Μη βλέποντας αυτή την προοπτική ο πολίτης είναι λογικό να θεωρεί ότι τέτοιας μορφής Κίνημα, δεν έχει λόγο ύπαρξης. Με την έννοια της προοπτικής φυσικά. Ορίστε λοιπόν και ο λογαριασμός. Και υποχρεωτικά επιτέλους κάποιοι πρέπει να τον πληρώσουν.
Αν τώρα εσείς πιστεύετε ότι θα πετάξετε άλλη μια φορά τη μπάλα στην κερκίδα και πως εμείς θα σας την επιστρέψουμε με τις υπογραφές μας επάνω, είστε μακριά νυχτωμένοι. Εσείς βουβάλια και μεις βατράχια, τέλος. Σας μάθαμε και φυλαγόμαστε πια.
¶λλωστε όλοι μαζί χάσατε αυτή τη μάχη. Και όσο συνεχίζετε τα πείσματα σα μικρά παιδιά θα χάνετε περισσότερο. Φυσικά δεν εννοώ ότι θα χάσετε οικονομικά. Εσείς τον έχετε δεμένο το γαϊδαρό σας. Το αφροδισιακό σας θα χάσετε. Εμείς βέβαια μπορεί να χάνουμε την ελπίδα μας, αλλά για να ζήσουμε, έτσι κι αλλιώς όπως και πριν, πρέπει να δουλεύουμε όλη μέρα.
Απ’ αυτή την έννοια, λοιπόν, και με δεδομένο ότι εσείς κάποια στιγμή θα ξανασυναντηθείτε σε κάποιο καθώς πρέπει μέρος, εμείς σας προειδοποιούμε ότι δεν είμαστε διαθετιμένοι να σκοτωθούμε μεταξύ μας έτσι για πλάκα.
Λευκές επιταγές τέρμα. Στρατιώτες της μιας στιγμής και εραστές ή ερωμένες της μιας νύχτας, ψάξτε αλλού να βρείτε.
Σήμερα λίγες μέρες μετά τις εκλογές, αυτό που βιώνουμε είναι κορώνες – απειλές – αυτοκρατορικές εμφανίσεις – ετερόκλητες συμμαχίες – ύπουλες και επικίνδυνες νουθεσίες των ΜΜΕ και για την ταμπακιέρα ούτε λόγος.
Απαίτηση του λαού του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά και της κοινωνίας δεν είναι το κουκούλωμα, το ξεσκόνισμα των κουστουμιών και βουρ!!! προς τη δόξα.
Απαίτηση είναι η αντιπαράθεση πάνω σε πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα και όχι σε διαχειριστικές λογικές.
Απαίτηση είναι η παρουσίαση ιδεολογικής πλατφόρμας απ’ όλους τους ενδιαφερόμενους για να δούμε που το πάει ο καθένας. Αν οι ελάχιστοι κοινοί παρανομαστές είναι πολλοί, τότε υπάρχει προοπτική. Αν αυτοί οι ελάχιστοι κοινοί παρανομαστές έχουν μόνο κοινό σημείο την εξουσία, τότε είσαστε όλοι άξιοι της μοίρας σας. Δεν κάνετε για μας τους «πληβείους».
Και για μας τους “πληβείους” η πορεία είναι μία: Αριστερά με συνέπεια. Και για να εξηγούμαστε. Όχι Αριστερά που να είναι απλώς αριστερά της Δεξιάς. Αν θέλαμε συντήρηση και ψάρεμα σε θολά νερά δε σας έχουμε ανάγκη. Υπάρχει πρωτότυπο τέτοιο και την κάνει καλά τη δουλειά του.
Εγώ βέβαια ταπεινά θα συνεχίσω να επιμένω. Διαφωνείστε – αντιπαρατεθείτε. Αλλά κρατήστε την αξιοπρέπειά σας. Υπάρχει και η επόμενη μέρα. Και η κάθε επόμενη για μεγάλο διάστημα θάναι δυσκολότερη απ’ την προηγούμενη. Αγριεμένα πρόσωπα, θολά βλέμματα, μη νομίζετε ότι μας τρομάζουν. Μόνο κακή υπηρεσία προσφέρουν. Βλάπτουν την αισθητική μας και μας απομακρύνουν απ’ το αγαθό των προθέσεών σας. Αν δεν τα βρείτε στην πολιτική, βάλτε τουλάχιστον λίγο χιούμορ στην ζωή σας για καλά γηρατειά.
Και παιδιά προσοχή!!!
Η καρδιά του στρατιώτη δεν αντέχει άλλη πληγή.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ
ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ
Ηλιούπολη 21-9-2007
