Στον Ηλιουπολίτη και παλιό μαθητή του θεατρικού εργαστηρίου του Δήμου Θάνο Τοκάκη, για την ερμηνεία του στον ρόλο τού «Σερ Άντριου» στη «Δωδέκατη νύχτα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, απονεμήθηκε το θεατρικό βραβείο «Δημήτρης Χορν».Το βραβείο, που απονέμεται για ενδέκατη χρονιά, είναι ο σταυρός που φορούσε ο εμβληματικός ηθοποιός και περνάει από τον κάθε νικητή στον επόμενο.
Ο δάσκαλός του στο θεατρικό εργαστήρι Χρήστος Φουστέρης μας μίλησε για τον μαθητή του:
Ποιος θα μου το έλεγε μετά από χρόνια ότι θα είχα την τύχη να είχα υπάρξει ο πρώτος Θεατρικός Δάσκαλος, ενός μαθητή , που τις προάλλες θα αξιωνόταν να τιμηθεί με το Βραβείο Δημήτρη Χόρν! Αναφέρομαι στον Θάνο Τοκάκη, που για μένα παραμένει ο Θανάσης, ή καλύτερα ο Αθανάσιος (δεν είναι κρίμα ένα «φωνήεν» από Αθάνατο να τον υποβιβάσει σε Θνητό;…), ο ταλαντούχος «πιτσιρικάς» της Πέμπτης Δημοτικού που έκανε με την ίδια άνεση τους γονείς τότε να «βουρκώσουν» στο Χορόδραμά μου «Ανυμνούμε Λόγε», να προβληματιστούν στο «Εδώ Πολυτεχνείο» και να ξεκαρδιστούν στα γέλια μετέπειτα σε μια Επιθεώρηση! Ακόμα δεν το είχε «δει» ηθοποιός, με ακολούθησε σαν έφηβος μαζί με άλλα παιδιά και φτιάξαμε το Θεατρικό Εργαστήρι της Ηλιούπολης, όπου μεγαλώνοντας, μεγάλωνε και η αγάπη του για το Θέατρο. Ποιος δεν τον θυμάται στις Θεσμοφοριάζουσες σαν Μνησίλοχο (το πρώτο, εναρκτήριο έργο του Εργαστηρίου) μπαίνοντας στην σκηνή τραγουδώντας τα «βαμμένα κόκκινα μαλλιά…» ή στο δικό μου Χορόδραμα «Εν Πολέμω» στο Novi Sad της Σερβίας! Ποιος ήταν αυτός που δεν τον Θαύμασε στο «Όνειρο για δυο» και στο «Η Ιστορία του Ζωολογικού κήπου» ή δεν τον «καταχάρηκε» στο «Η παράσταση συνεχίζεται»
Ο Θανάσης ή μάλλον ο Θάνος (έτσι τον ξέρουν οι νέοι φίλοι και συνάδελφοί του) πλέον μεγάλωσε και μαζί μ αυτόν και το ταλέντο του, μπήκε στο Εθνικό Θέατρο και έγινε ο Θάνος Τοκάκης, ο επαγγελματίας ηθοποιός που δικαιολογημένα έχει το δικαίωμα να το λέει στην χώρα του «ότι δηλώσεις είσαι..».Μέχρι σήμερα στην πορεία του αξιώθηκε να λάβει μέρος σε πολύ σπουδαίες δουλειές πλάϊ σε άξιους Σκηνοθέτες και συναδέλφους του, τόσο στο Θέατρο όσο και στην τηλεόραση (δεν θέλω να αναφέρω έργα και συμμετοχές γιατί σίγουρα κάτι θα ξεχάσω) μακρυά από προχειρότητες και παρεούλες «καλαμοφόρων» stars!!
Με την Βράβευσή σου αυτή θάθελα να σ’ ευχαριστήσω Θανάση μου για την χαρά και την συγκίνηση που προσέφερες σ’ εμένα και σε τόσο άλλο κόσμο! Η βράβευσή σου αυτή επαναφέρει στην μνήμη μου την έντονη επιθυμία μου, που είχα εκφράσει για την Δημιουργία Δημοτικού Θεάτρου στην Ηλιούπολη εδώ και χρόνια, μία επιθυμία που δυστυχώς περιορίστηκε μόνο στα πλαίσια των προεκλογικών «Θα»! Γιατί από το Θεατρικό Εργαστήρι της Ηλιούπολης πέρασαν πολλά, πάρα πολλά ταλαντούχα παιδιά που ‘σκορπίσανε’ εδώ κι εκεί μιας και η Ηλιούπολη για να μην ξεφύγει κι αυτή από την «πεπατημένη» τους ανθρώπους της Τέχνης και της Δημιουργίας τους βλέπει σαν «νούμερα» και νούμερα που τους θυμάται μόνο όταν θέλει να επενδύσει επάνω τους σε Δημόσιες σχέσεις και ψήφους!
