ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ-Συνέντευξη με την Σίσσυ Βωβού

ΑΧ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ Ή ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΞ Ή

ΧΟΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ Ή ΤΣΑΚΘΑΝ

 

1. Από την Ελένη του 2018 στην Σοφία του 2021 πέρασαν 3 χρόνια που έγιναν σημεία και τέρατα. Πώς τα είδες όλα αυτά;

Είμαστε τρισευτυχισμένες αυτό τον καιρό, γιατί όλος αυτός ο αγώνας που
κάναμε για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, για να ενθαρρύνουμε
τις γυναίκες να μιλάνε, να συμπαραστεκόμαστε στα δικαστήρια βιασμών
όποτε γίνονταν, να μπορούν οι γυναίκες να πουν το όχι και να μην
υποτιμούν και σιωπούν για τις ηπιότερες μορφές κακοποίησης, να ακούνε τα
δικαστήρια, τώρα κατά κάποιον τρόπο δικαιώνεται. Ζούμε μια επανάσταση
των γυναικών στην Ελλάδα, για την αυτονομία και αυτοδιάθεση του σώματός
μας, για την αναγνώρισή μας από την κοινωνία, και πρωτίστως βέβαια από
τους άνδρες, οι οποίοι παίρνουν το μήνυμα ότι η βία δεν είναι ανεκτή,
και μάλιστα μπορεί να τους γυρίσει μπούμερανγκ ακόμα και μετά από πολλά
χρόνια, σε περίπτωση που την έχουν διαπράξει.

Η βάρβαρη δολοφονία της Ελένης μετά από ομαδικό βιασμό, ήταν βέβαια μια
καμπή. Να μην ξεχάσουμε να αποτίσουμε τον δέοντα σεβασμό στους γονείς
της, Κούλα Αμουρτίδου και Γιάννη Τοπαλούδη, που έδωσαν με τον πιο
αποφασιστικό και συστηματικό τρόπο τον αγώνα τους για την τιμωρία των
ενόχων. Και αναγνώρισαν επίσης με κάθε τρόπο, την συμβολή του
φεμινιστικού κινήματος, που την ύπαρξή του ίσως να μην γνώριζαν καν πριν
το τραγικό συμβάν στη ζωή τους.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε τον κρίσιμο ρόλο που έπαιξε η καταγγελία της
Ελένης Μπεκατώρου, που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, και την έχουμε ήδη
στεφανώσει ως πρωταθλήτρια του θάρρους, έστω και αν δεν πιστεύουμε στον
πρωταθλητισμό.

Αυτά λοιπόν τα τρία χρόνια, που αναφέρεις, έγιναν πολλά στον κόσμο, τα
οποία δεν είχαν την αντήχησή τους στην Ελλάδα με έναν μαζικό τρόπο, όπως
συμβαίνει σήμερα. Έγινε το κίνημα Me too στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε
πολλά μέρη του κόσμου, έγινε το κίνημα "Καμία Λιγότερη" που αναφέρεται
στις γυναικοκτονίες, έγιναν μεγάλοι αγώνες για το δικαίωμα στην έκτρωση
σε πολλά μέρη του κόσμου, με λίγες μέχρι στιγμής επιτυχίες. Είναι
χαρακτηριστικό, ότι όσοι, στην αρχή, ρωτούσαν τη Σοφία "Πώς το θυμήθηκες
μετά από 23 χρόνια;" σύντομα κατάπιαν τη γλώσσα τους. Σε δίκη για
υπόθεση ομαδικού βιασμού το 2018 στη Ρόδο, η οποία έγινε στην Κω τον
Σεπέμβριο του 2020, ρωτούσαν την παθούσα και καταγγέλλουσα οι δικηγόροι
των κατηγορουμένων, "πώς θυμήθηκε να το καταγγείλει μετά από 7 ημέρες;"
Και μάλιστα, για την ιστορία, σε καμιά στιγμή της δίκης δεν κατάπιαν τη
γλώσσα τους. Καταδικάστηκαν δεόντως αυτοί οι δύο, μια και ο ένας τους
ήταν ο Λουντζάι βιαστής και φονιάς της Ελένης Τοπαλούδη, ο οποίος
"πρόλαβε" να κάνει έναν ακόμα ομαδικό βιασμό 5 ημέρες μετά το φόνο της
Ελένης, πριν συλληφθεί. Και έλεγε και ξανάλεγε η 19χρονη καταγγέλλουσα
"ποιος θα με πίστευε" και "πήρα το θάρρος να καταγγείλω μετά από 7
ημέρες, όταν είδα ότι ο ένας από τους βιαστές μου ήταν ο βιαστής και
φονιάς της Τοπαλούδη. Και ότι μπορεί να κινδύνευαν και άλλες κοπέλες".

Στο μεταξύ διάστημα, μετά το φόνο της Τοπαλούδη, το φεμινιστικό κίνημα
στην Ελλάδα είχε δυναμώσει, κάναμε μαζικές διαδηλώσεις αλλά και
καθημερινές πράξεις αλληλεγγύης, για ντόπιες, μετανάστριες και
προσφύγισσες, ποτέ δεν τις ξεχνάμε αυτές. Και έχουμε τη μορφή
χιονοστιβάδας που έχουν πάρει όλες αυτές οι καταγγελίες, βλέπουμε το
κίνημα για δικαιοσύνη να επεκτείνεται παντού, και έτσι λέμε ότι "Η
Μπεκατώρου είναι παντού".

2. Πώς αντέδρασε το φεμινιστικό κίνημα;

Φυσικά όλο το φεμινιστικό κίνημα θεώρησε αυτό το τσουνάμι των
καταγγελιών ως μια δικαίωση στον μακρύ, δυστυχώς, δρόμο για την εξάλειψη
της βίας κατά των γυναικών, ενώ οι μεμψιμοιρίες που εξέφραζαν κάποιες
μετά το αμερικανικό κίνημα, ότι αυτές που καταγγέλλουν είναι πλούσιες
και διάσημες, τώρα χάθηκαν από τον δημόσιο λόγο. Και αυτές που
μεμψιμοιρούσαν κατάπιαν τη γλώσσα τους. Γιατί όποια ήξερε έστω και
ελάχιστα το κίνημα Me Too στις ΗΠΑ, γνώριζε ότι δεν ήταν μόνο οι
πλούσιες και διάσημες που κατάγγελλαν, ήταν και πλήθος γυναικών της
ταπεινής τάξης, σερβιτόρες, καθαρίστριες, αγρεργάτριες, που βρήκαν
ευκαιρία να καταγγείλουν, έστω και αν στην κοινωνία της διαστρωμάτωσης,
οι φτωχές αυτές φωνές δεν ακούγονταν δυνατά. Έπρεπε να τις ψάξεις για να
τις ακούσεις.

Καταγράφηκε πολύ καθαρά ότι η σεξουαλική παρενόχληση έως κακοποίηση
αφορά τις γυναίκες όλων των τάξεων και των στρωμάτων, σε μια πατριαρχική
κοινωνία όπου πολλοί άντρες θεωρούν προνόμιό τους να χρησιμοποιούν τις
γυναίκες ως αντικείμενα και να χρησιμοποιούν τα προνόμιά τους,
οικονομικά, κοινωνικά, πνευματικά, καλλιτεχνικά, για την επίτευξη
τέτοιων στόχων. Και τέτοιες καταγγελίες οι φεμινιστικές συλλογικότητες
δέχονται κάθε μέρα, κυρίως από απλές γυναίκες, οι οποίες όμως δεν
μπορούν να περάσουν τη βάσανο της καταγγελίας και της δικαιοσύνης που θα
ακολουθήσει. Γιατί αυτές που έχουν το πρόβλημα και αυτές που δεν το
έχουν, γνωρίζουν ότι η δικαιοσύνη είναι πατριαρχική.



1462827 10203063442061703 8341030093835274454 o
1462827 10203063442061703 8341030093835274454 o

3. Ποιες ειναι οι αιτίες που τέτοια κρούσματα βίας κατά των γυναικών εμφανίζονται στους χώρους του αθλητισμού και θεάτρου;


Όπως ανέφερα και πριν, τα κρούσματα βίας αφορούν όλες τις τάξεις. Και
στο μεγαλύτερο θέατρο και στη μικρότερη βιοτεχνία, υπάρχει η
διαστρωμάτωση, η εξουσία. Όταν οι άντρες είναι εμποτισμένοι με την
κουλτούρα του βιασμού και της ανωτερότητας απέναντι στις γυναίκες,
υπάρχει το έδαφος για την άσκηση της βίας και του προνομίου, όπως το
αντιλαμβάνονται, για να χρησιμοποιήσουν τα γυναικεία σώματα. Να μην
παραλείψουμε, ότι η κουλτούρα της ανωτερότητας είναι στο κοινωνικό DNA
των ανδρών, έτσι μεγάλωσαν, έτσι έμαθαν από όλους τους πόρους της
κοινωνίας, αρχίζοντας από την οικογένεια και πηγαίνοντας στην
εκπαίδευση, στη θρησκεία, στην κουλτούρα, στη γλώσσα, παντού. Η
κουλτούρα του βιασμού ευτυχώς περιλαμβάνει λιγότερους άνδρες, και τώρα
και στο παρελθόν.

Όσο περισσότερος ανταγωνισμός υπάρχει σε ένα χώρο, τόσο περισσότερο
έδαφος βρίσκουν οι φορείς της κουλτούρας του βιασμού για να
ικανοποιήσουν τις κακοποιητικές ορέξεις τους Και μάλιστα, όσο
περισσότερη αδιαφάνεια υπάρχει τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα για
τις νέες (κυρίως) γυναίκες. Είναι τραγικό δίλημμα για μια νέα γυναίκα να
πρέπει να βάλει στη ζυγαριά την αξιοπρέπειά της και την αυτοδιάθεσή της
με το όνειρό της για να σταθεί σε έναν χώρο όπως αυτοί που ανέφερες.
Συζητήθηκε και από τη Σοφία αυτό, και από άλλες παθούσες. Συζητήθηκε και
τότε με το αμερικάνικο κίνημα. Ήθελες την καριέρα σου, έλεγαν κάποιοι
για να ακυρώσουν την αξία των καταγγελιών κάποιων γυναικών. Ήταν ένας
αφόρητος συμβιβασμός, γι' αυτές τις γυναίκες, και αυτή είναι η
μεγαλοσύνη των αργοπορημένων καταγγελιών τους, ότι αυτός ο συμβιβασμός
είχε ημερομηνία λήξης Όχι για όλες, γιατί ξέρουμε πολλά βουβά ψυχικά
βάσανα που περνούν πολλές γυναίκες, από τα οποία ποτέ δεν λυτρώνονται.

 4. Παλιά ήταν καλύτερα τα πράγματα, π.χ. δεκαετία του 1960;


Τα πράγματα ποτέ δεν ήταν καλύτερα. Απλώς τότε δεν υπήρχε η καταγγελία
της κακοποίησης, θεωρείτο λίγο ως πολύ φυσικό να κακοποιείται μια
γυναίκα. Ήταν κανονικότητα. Στο μεταξύ έχουν υπάρξει νόμοι έχουν αλλάξει
κοινωνικές νοοτροπίες, έχει προχωρήσει η ισότητα των φύλων σε όλους τους
τομείς, έστω και με βήματα χελώνας. Στην Ελλάδα ο πρώτος νόμος για την
ενδοοικογενειακή βία ψηφίστηκε το 2006, ενώ εκεί μπήκε για πρώτη φορά η
ποινικοποίηση του βιασμού στο γάμο. Πριν, "ήταν καθήκον συζυγικό". Μετά
είχαμε πολλούς νόμους για την προστασία στην εργασία, είχαμε τη Σύμβαση
της Κωνσταντινούπολης που είναι ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για την
προστασία των γυναικών από τη βία. Να μην ξεχάσουμε εδώ να θυμίσουμε ότι
ο νόμος "παντρέψου τον βιαστή σου" για τις ανήλικες θύματα βιασμού,
καταργήθηκε μετά από συντονισμένες προσπάθειες των φεμινιστριών, μόλις
το 2018.

Από την άλλη να μην ξεχάσουμε ότι τα πράγματα σε κάποιους τομείς μπορεί
και να έχουν χειροτερέψει, όπως στο θέμα της πορνογραφίας που είναι πολύ
διαδεδομένη και διδάσκει τα νέα αγόρια την κουλτούρα του βιασμού, να μην
ξεχάσουμε ότι η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος μέσω της
πορνείας αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, ενώ είχε μειωθεί τις δεκαετίες
του 1970 και 1980, να μην ξεχάσουμε την τεράστια αύξηση της
καταναγκαστικής πορνείας, του τράφικινγκ δηλαδή. Το "προνόμιο" των
ανδρών επάνω στο σώμα των γυναικών επανακάμπτει με άλλες μορφές.

 5. Τι πρέπει να γίνει;

Πολλά πρέπει να γίνουν, και πρώτα απ' όλα ένα ισχυρό
γυναικείο-φεμινιστικό κίνημα. Πολλοί νόμοι πρέπει να αλλάξουν, η απονομή
της δικαιοσύνης ως προς το χρόνο αλλά και ως προς το περιεχόμενο πρέπει
να αλλάξει, η Δικαιοσύνη πρέπει να πάψει να είναι πατριαρχική. Αν και
στο δικαστικό σώμα υπάρχουν πλέον 65% γυναίκες, άρα δεν είναι
μειονότητα, παρ' όλα αυτά συχνά οι γυναίκες δεν επιδεικνύουν ευαισθησία
απέναντι στα αδικήματα και κακουργήματα εναντίον των γυναικών.

Φυσικά χρειάζεται η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, η
διαπαιδαγώγηση για την ισότητα και την αλληλεγγύη μεταξύ γυναικών και
ανδρών, η ισότιμη αποδοχή κάθε σεξουαλικού προσανατολισμού αλλά και
ταυτότητας φύλου.

Και φυσικά χρειάζεται να ζούμε σε μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις φύλου
αλλά και κοινωνικές διακρίσεις, και χωρίς ανταγωνισμό οποιουδήποτε είδους.

Δυστυχώς, η παρούσα κυβέρνηση πηγαίνει τα πράγματα βήματα έως άλματα
πίσω, αφού ήδη μετέτρεψε την πρώην Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων
σε Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής, Δημογραφικού και Ισότητας
των Φύλων, μετατρέποντας έτσι την ισότητα σε ένα μπούλετ από τρία, και
παράλληλα την μετέφερε από τμήμα του υπουργείου Εσωτερικών σε τμήμα ή
υφυπουργείο του υπουργείου Εργασίας. Ισότητα και Εργασία, συμψηφισμός
και ακύρωση ουσιαστικά της Ισότητας. Οι γυναικείες και φεμινιστικές
οργανώσεις έχουμε διαμαρτυρηθεί γι' αυτή την εξαφάνιση κάθε κυβερνητικής
ευθύνης για την Ισότητα.

Χρειάζονται υπηρεσίες αρωγής, επαρκές και καταρτισμένο προσωπικό, σε όλη
την Ελλάδα, και γενναία χρηματοδότηση αυτών από τον κρατικό
προϋπολογισμό. Το τελευταίο το είπαμε γι' αστείο, δεν υπάρχει καμιά
χρηματοδότηση μέχρι σήμερα, παρά μόνον από ευρωπαϊκά κονδύλια.

107904645 2065781806899471 7149353935120742621 n
107904645 2065781806899471 7149353935120742621 n




H Σίσσυ Βωβού εργάστηκε στο χώρο γραφικών τεχνών και ΜΜΕ (ΕΡΤ) όπου και συμμετείχε στους συνδικαλιστικούς αγώνες.
Ενεργό μέλος του αριστερού κινήματος με συμμετοχή στον αντιδικτατορικό αγώνα. Στέλεχος του φεμινιστικού κινήματος, για την ισότητα των δύο φύλων και την απελευθέρωση των
γυναικών. Συμμετέχει στο αντιεθνικιστικό και αντιπολεμικό κίνημα, το κίνημα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του Μωβ https://tomov.gr/

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Ilioupolis OnAir


 

ΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ