Blogs

Τα μέλη του IlioupolisOnline γράφουν για πολιτικά, κοινωνικά, επιστημονικά και άλλα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα και τον κόσμο.

Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 3o μέρος

Collective Identity Hatred Bred in the Bone 1Οι πολιτικές ευκαιρίες είναι αξιόπιστα αλλά όχι υποχρεωτικά επίσημα, μόνιμα ή εθνικής εμβέλειας σινιάλα προς δρώντα πολιτικά ή κοινωνικά υποκείμενα που είτε τα ενθαρρύνουν είτε τα αποθαρρύνουν από τη χρήση των εσωτερικών πόρων για την διαμόρφωση κοινωνικών κινημάτων.
Περισσότερα...

Συζητάμε για τη παιδεία στην Ηλιούπολη!

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου άνοιξαν τα σχολεία. Κάποιες δεκάδες χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί, συνεπικουρούμενοι από κάπου 16-17.000 αναπληρωτές ξεκινάνε την εκπαιδευτική διαδικασία με τη μαθητιώσα νεολαία .
Αυτοί οι αριθμοί για τη χώρα ολόκληρη. Στην Ηλιούπολη ποιοι είναι οι αντίστοιχοι αριθμοί;
Περισσότερα...

Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 2o μέρος

Όταν μια κατάσταση προκαλεί δυσφορία σε ένα τμήμα ή ομάδα της κοινωνίας και αυτή η δυσφορία υποδηλώνει πως υπάρχει μια αρνητική εκτίμηση των υφιστάμενων σχέσεων ή της συλλογικής ενέργειας που παράγει, συντηρεί ή επιτείνει μια δυσάρεστη κατάσταση τότε είμαστε μπροστά σε ένα «κοινωνικό πρόβλημα».
Περισσότερα...

Η διαφαινόμενη «αχρήστευση» της απλής αναλογικής στους Δήμους

Το καλοκαίρι τελείωσε τα σχολεία θα ανοίξουν σε λίγες ημέρες και όλοι επιστρέφουμε στη κανονικότητα μας. Ο καθένας στη δική του «κανονικότητα»!
Μέσα σ αυτή την ατμόσφαιρα εντάσσεται και η κανονικότητα των τριών εκλογών που θα γίνουν οπωσδήποτε το 2019 κάπου εκεί στο Μάιο ως είναι προγραμματισμένες!
Ευρωεκλογές, Περιφερειακές εκλογές, Αυτοδιοικητικές εκλογές.
Περισσότερα...

Οικολογία, Κοινωνία και Εργασία 1o μέρος

Πού οφείλεται η «παρακμή του περιβάλλοντος»; Ποιες είναι οι αιτίες που οδήγησαν στη μόλυνση του εδάφους, του αέρα και του νερού του πλανήτη; Είναι αντιστρέψιμη η κατάσταση; Αν ναι, ποιες είναι οι κοινωνικές δυνάμεις που μπορούν να αντισταθούν στην περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης του πλανήτη και να αποκαταστήσουν τις σοβαρές ζημιές που έχει υποστεί το οικολογικό σύστημα, εν ολίγοις να σωθεί η ανθρωπότητα και η φύση;
Περισσότερα...

Το Φεστιβάλ Ηλιούπολης πάει θέατρο ...

Festival 2018 725x286
Τη Δευτέρα, 27 Αυγούστου ανοίγει τις πόρτες του το Φεστιβάλ του Δήμου μας, στο ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής» και φιλοξενεί, όπως κάθε χρόνο, τις πιο αξιόλογες θεατρικές παραγωγές του καλοκαιριού, αλλά και επιλεγμένες μουσικές εκδηλώσεις, με αγαπημένους ερμηνευτές και συνθέτες.
Περισσότερα...

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ( ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ)

 imagesΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ( ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ)

Η ελληνική κυβέρνηση επιτέλεσε το ιστορικό της καθήκον. Κατέληξε μέσα από σωστούς διπλωματικούς χειρισμούς σε μια συμφωνία, που καλύπτει πλήρως το εθνικό συμφέρον και την εθνική θέση της χώρας μας.

Στις Πρέσπες υπογράψαμε μια πολύ σημαντική συμφωνία, που κατοχυρώνει όλα αυτά που οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ απέτυχαν να υπερασπιστούν ή να συμπεριλάβουν σε μια λύση του Μακεδονικού τα τελευταία 27 χρόνια.

Περισσότερα...

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές: Οι μοναξιές δεν είναι παντοτινές

Ποιος ήταν ο Μαρκές; Ήταν διηγηματογράφος, σεναριογράφος και μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Καλύπτει μια μεγάλη γκάμα ενδιαφερόντων ενός «καθολικού συγγραφέα». Στη Λατινικη Αμερική όλοι τον αποκαλούν Γκαμπο.

αρχείο λήψης 1








Γεννήθηκε την 6η Μαρτίου 1927 στην Aracataca της Κολομβίας που στα μυθιστορήματά του ονομάζεται Μακόντο. Οι γονείς του –που αντιμετώπιζαν την άρνηση της γιαγιάς του για το γάμο λόγω των συντηρητικών πολιτικών θέσεων του γαμπρού- τον άφηναν στους παππούδες απ’ τη μεριά της μητέρας για να τον ανατρέφουν όσο θα έλειπαν για δουλειές. Ο παππούς ήταν στρατιώτης και ήρωας του φιλελευθέρου κινήματος και του ενστάλλαξε την ιδεολογία της κοινωνικής δικαιοσύνης και του δίδαξε τη βαρύτητα της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός και πέθανε όταν ο Γκαμπριέλ ήταν 9 χρονών.
Το 1967 έγραψε το πιο διάσημο βιβλίο του που έχουμε μέσες άκρες όλοι μας διαβάσει, τα «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς». Είναι κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος του Λατινοαμερικανικού «μαγικού ρεαλισμού», δηλαδή της ανάμιξης στοιχείων του φανταστικού και του πραγματικού κατά τέτοιο τρόπο που να έχει υψηλό βαθμό πειστικότητας. Διηγείται την ιστορία εφτά γενεών μιας οικογένειας σε ένα φανταστικό χωριό της Κολομβίας. Ξεκινά με την ιστορία μιας οικογένειας που δεν μπορεί να φροντίσει τον «αλαφροΐσκιωτο» παππού της. Το βιβλίο πούλησε πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 37 γλώσσες.



Το 1982 έλαβε τα Βραβείο Νόμπελ. Το δεύτερο πολυδιαβασμένο έργ9ο του είναι ο «Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας» που ουσιαστικά είναι η ιστορί

α του γάμου των γονιών του δοσμένη με σαρκασμό και χιούμορ για να δείξε τον αγώνα του πατέρα του να πείσει τον κατά τα άλλα φιλελεύθερο συνταγματάρχη και κυρίως της μητέρας της να συναινέσουν επιτέλους στο γάμο δυο ανθρώπων που αγαπιόντουσαν παράφορα. Βέβαια, τους μεταφέρει στην βαθιά τρίτη ηλικία ρίχνοντας μια μαγική-ρεαλιστική πινελιά.
Στο «Φθινόπωρο του Πατριάρχη» περιγράφει την προσωπικότητα ενός λατινοαμερικανού δικτάτορα που ουσιαστικά ήταν ο Μάρκο Περέζ Χιμένεθ της Βενεζουέλας που ταίριαζε και στο προφίλ του δικτάτορα της Χιλής Αουγκουστο Πινοσέτ.

Στο «Χρονικό ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου» γράφει και ως μυθιστοριογράφος και ως ερευνητής-δημοσιογράφος που εξερευνά το θάνατο ενός παιδικού του φίλου το 1951 και αποκαλύπτει τη δολοφονία. Εδώ κάνει τη μεγάλη ανατροπή και η αφήγηση της ιστορίας αρχίζει από το τέλος. Το μυθιστόρημα έγινε κινηματογραφική ταινία το 1985 από τον Ιταλό σκηνοθέτη Φρατζέσκο Ρόσι.


Κατάλογος των έργων του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές:
La hojarasca (Τα νεκρά φύλλα, 1955)
El coronel no tiene quien le escriba (Ο Συνταγματάρχης δεν έχει κανέναν να του γράψει, 1961)
La mala hora (Η κακιά ώρα, 1962)
Los funerales de la Mamá Grande (Η κηδεία της Μεγάλης Μάμα, 1962)
Cien años de soledad (Εκατό χρόνια μοναξιάς, 1967) ― ελλην.μετάφρ.Αγγ.Βερυκοκάκη-Αρτέμη ("Νέα Σύνορα")
El otoño del patriarca (Το φθινόπωρο του Πατριάρχη, 1975)
Crónica de una muerte anunciada (Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου, 1981) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")
El amor en los tiempos del cólera (Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, 1985) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")
La aventura de Miguel Littín clandestino en Chile (Η περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν, λαθραίου στη Χιλή', 1986)
El general en su laberinto (Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του, 1989)
Doce cuentos peregrinos (Δώδεκα διηγήματα περιπλανώμενα, 1992)
Del amor y otros demonios (Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, 1994)
Noticia de un secuestro (Η είδηση μιας απαγωγής, 1996)
Ανεμοσκορπίσματα
Ζω για να τη διηγούμαι
Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου



Θανάσης Τσακίρης

Domenico Losurdo (14 Νοεμβρίου 1941 - 28 Ιουνίου 2018) Ιταλός μαρξιστής φιλόσοφος και ιστορικός.

Domenico Losurdo (14 Νοεμβρίου 1941 - 28 Ιουνίου 2018)

Ιταλός μαρξιστής φιλόσοφος και ιστορικός.

Domenico Losurdo






Ο Domenico Losurdo πέθανε μετά από μια ανίατη ασθένεια. Μαρξιστής φιλόσοφος, κομμουνιστής μαχητής, παραγωγικός συγγραφέας, ο Losurdo απολάμβανε διεθνή φήμη. Γεννημένος στην πόλη Sannicandro di Bari το 1941, σπούδασε με τον φιλόφοσο Pasquale Salvucci στο πανεπιστήμιο του Urbino, όπου θα διδάξει επί μακρόν Ιστορία της Φιλοσοφίας. Οι πρώτες σπουδές του επικεντρώθηκαν στους Kant, Hegel, Marx, Lukács και Gramsci. Μεταξύ των έργων του Losurdo σε αυτό το Χεγκελιανό--Μαρξιστικό πλαίσιο μπορούμε να αναφέρουμε τίτλους όπως «ο Hegel, ο Marx και η Φιλελεύθερή Παράδοση» (1988), «Ο Hegel και η Ελευθερία των Συγχρόνων (1992) και τα βιβλία του «Ο Hegel και η Γερμανία», «Antonio Gramsci από τον φιλελευθερισμό στον "κριτικό κομμουνισμό» και «Από τους αδελφούς Spaventa στο Gramsci.» Διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Διαλεκτικής Φιλοσοφίας Societas Hegeliana. Ήταν ένας μαρξιστής που κολυμπούσε συχνά ενάντια στο ρεύμα και μερικές φορές απομονώθηκε εξαιτίας των επιλογών του στις πολιτικές και τις πολιτιστικές μάχες. Τα βιβλία και τα δοκίμια συχνά έτυχαν καλύτερης υποδοχής στο εξωτερικό παρά στην ίδια την Ιταλία.

Αποσκοπούσε στην κριτική του φιλελευθερισμού, αναλύοντας τα έργα των μεγάλων θεωρητικών του και την πραγματική ιστορία των κοινωνιών που τους ενέπνευσαν. Επιπλέον προέβη στην συγκριτική μελέτη σε βάθος των φιλελευθέρων, των συντηρητικών, επαναστατικών και ριζοσπαστικών παραδόσεων που αναπτύχθηκαν εδώ και αρκετούς αιώνες, ρίχνοντας τα εμπόδια της ιστοριογραφικής παράδοσης και αποκαλύπτοντας την επίπονη διαδικασία κατασκευής της σύγχρονης δημοκρατίας. Τον ενδιέφερε η σκιαγράφηση μιας γενικής θεωρίας της σύγκρουσης, βασισμένη σε μια φιλοσοφική αντίληψη και σε μια διαλεκτική έννοια, της σχέσης μεταξύ των οικουμενιστικών προσδοκιών και της ιδιαιτερότητας. Εφάρμοσε την ιστορική-υλιστική μέθοδο και στοχεύσε στην ριζική ανανέωσή της μέσα από την επιβεβαίωση της ισορροπίας μεταξύ αναγνώρισης και κριτικής της νεωτερικότητας.

Μια δεύτερη ενδιαφέρουσα διάσταση του έργου του ήταν η μελέτη των «αστών» φιλοσόφων και των αστικών φιλοσοφιών, από τον Locke, που ήταν συχνά εικονοκλαστική, στο Nietzsche (θέμα μνημειώδους μονογραφίας του Losurdo είναι το έργο του «Ο αριστοκρατικός επαναστάτης») και από την Hannah Arendt, τον François Furet και τον Ernst Nolte (που ταύτισαν το ναζισμό και το κομμουνισμό), στον Heidegger (με το έργα του «Η κοινότητα, ο θάνατος, η Δύση, ο Heidegger και η ιδεολογία του πολέμου» και «Πόλεμος και Επανάσταση: Επανεξέταση του 20ο Αιώνα.»).

Ένα τρίτο μέρος του έργου του Losurdo ήταν αυτό που συνδέεται στενότερα με τη δράση του ως αγωνιστή. Ήταν «στρατευμένος φιλόσοφος» στην μάχη του στο μέτωπο της φιλοσοφικής, ιστορικής και θεωρητικής έρευνας. Ήταν επίσης μέλος πρώτον στο Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCI), στη συνέχεια στην Rifondazione Comunista (Κομμουνιστική Επανίδρυση) και μετά στο Κόμμα Ιταλών Κομμουνιστών (PdCI) και στο νέο PCI που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια. Αξίζει επίσης να αναφερθεί εδώ ο ρόλος του ως προέδρου του Ομίλου Associazione Marx XXI και η πρόσφατη συμμετοχή στην ηλεκτρονική αναγέννηση της επιθεώρησης του Marxismo oggi. Ο μαρξιστικός-λενινιστικός προσανατολισμός του τον έφερε σε στενή επαφή με την κινεζική εμπειρία, από τα χρόνια του Μάο Τσε Τουνγκ και στο πλαίσιο αυτό μελέτησε την ιδεολογία του κινέζικου κομμουνισμού και τους ιστορικούς και πολιτισμικούς παράγοντες που την διαμόρφωσαν.

Το 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Φιλελευθερισμός: Μια αντι-ιστορία»), που αποκάλυψε τη «σκοτεινή πλευρά» της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Το έργο του «Η γλώσσα της Αυτοκρατορίας. Λεξικό της αμερικάνικης ιδεολογίας» (εκδόσεις Α/συνεχεια, 2010) είναι μια ανάλυση που είναι ακόμη πιο πολύτιμη σήμερα στην εποχή του Ντόναλντ Τραμπ
Τέλος το έργο του «Η ταξική πάλη: Μια πολιτική και φιλοσοφική ιστορία» (εκδόσεις Α/συνεχεια, 2016) είναι μια ανάγνωση της αιώνιας σύγκρουσης μεταξύ καταπιεσμένων και καταπιεστών. Παρουσιάζει την πολύπτυχη εξέλιξη της ταξικής πάλης, ανατρέποντας μονομέρειες, απλουστευτικές διαδόσεις και στερεότυπα, εμβαθύνοντας στην εξέλιξή της και εντοπίζοντας αντιφάσεις ανάμεσα στην θεωρία (λογική) και την πραγματική εξέλιξη (ιστορία).

Θανάσης Τσακίρης

Η απλή αναλογική υπηρετεί τη μεγαλύτερη διαφάνεια

Π. Σκουρλέτης: Η απλή αναλογική υπηρετεί τη μεγαλύτερη διαφάνεια

Με συνέντευξη του στα dikaiologitika.gr ο υπουργός Εσωτερικών επισημαίνει ότι προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η ΚΕΔΕ αποφάσισε να διαθέσει 300.000 ευρώ για να οργανώσει την αντικυβερνητική επικοινωνιακή στρατηγική της

Από αυτή την εβδομάδα ξεκινούν επίσημα και οι αντιδράσεις της ΚΕΔΕ απέναντι στον Κλεισθένη με διαφημιστικά σποτ, περιοδείες και άλλες πολλές δράσεις. Εσείς βλέπετε ότι μπορεί να υπάρξει κάποια χρυσή τομή μεταξύ υπουργείου και αιρετών προκειμένου το νομοσχέδιο να είναι ένα προϊόν συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και Αυτοδιοίκησης;

Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η ΚΕΔΕ αποφάσισε να διαθέσει 300.000 ευρώ για να οργανώσει την αντικυβερνητική επικοινωνιακή στρατηγική της. Είναι μία απόφαση που δημιουργεί ερωτηματικά. Πιστεύω ότι εξυπηρετεί άλλου είδους σκοπιμότητες, καθώς και προσωπικές επιδιώξεις της σημερινής της ηγεσίας. Και όλα αυτά με δημόσιο χρήμα.

Ως προς το ερώτημά σας, είναι σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει «μέσος όρος» ανάμεσα σε αυτούς που υιοθετούν και υπερασπίζονται την λογική της απλής αναλογικής και αυτούς που την πολεμούν με κάθε μέσο και τρόπο. Μέχρι τώρα η ΚΕΔΕ έχει τοποθετηθεί επισήμως με έναν αλλοπρόσαλλο και αντιφατικό τρόπο. Από τη μία έχει ζητήσει να αποσυρθεί πλήρως το νομοσχέδιο, διότι κατά τη γνώμη της δεν αποτελεί βάση συζήτησης. Από την άλλη, διαπιστώνοντας ότι αυτή η στάση δεν έτυχε της αποδοχής της πλειοψηφίας των δημοτικών συμβουλίων και των αιρετών, καταθέτει αποσπασματικές προτάσεις, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να είναι συγκεκριμένη.

Η συνέντευξη στον Γιάννη Χρηστάκο:

Η πλειοψηφία των δημάρχων και των αιρετών τάσσονται κατά της απλής αναλογικής με βασικό επιχείρημα την ακυβερνησία που υποστηρίζουν ότι θα επιφέρει στο θεσμό καθώς και ότι η κοινωνία δεν είναι ώριμη ακόμη να δεχθεί έναν τέτοιο εκλογικό νόμο. Ποια είναι τα δικά σας βασικά επιχειρήματά για την εφαρμογή της απλής αναλογικής;

Για να λειτουργήσει η απλή αναλογική θέλει «νέα μυαλά». Μια νέα αντίληψη συνεργασίας, σύνθεσης και διαβούλευσης. Κατανοώ ότι αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο γι’ αυτούς οι οποίοι είναι προσκολλημένοι σε μονοπαραταξιακές λογικές και βρίσκονται οχυρωμένοι πίσω από πλασματικές πλειοψηφίες, αυτές που τους χάριζε το σημερινό παραμορφωτικό εκλογικό σύστημα. Πιστεύω ότι η εφαρμογή της απλής αναλογικής θα οδηγήσει συνολικά την Αυτοδιοίκηση σε μια νέα εποχή μεγαλύτερης συμμετοχής του κόσμου, θα δημιουργήσει όρους έμπνευσης για νέες τοπικές δυνάμεις - θα είναι, τελικά, προς όφελος των τοπικών κοινωνιών και των πολιτών - μέσα από την εμβάθυνση της δημοκρατίας, τη γνήσια αντιπροσώπευση και την αναζωογόνηση της σχέσης του πολίτη με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Υπάρχει, όμως, και ένα άλλο στοιχείο το οποίο πρέπει να αναδείξουμε. Η απλή αναλογική υπηρετεί την μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαχείριση των τοπικών ζητημάτων, κάτι που αποτελεί απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών.

Υπάρχουν κάποια ζητήματα λειτουργίας του θεσμού της Αυτοδιοίκησης όπως οι συμβάσεις των διαγωνισμών και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί που οι δήμαρχοι τα επικαλούνται συνέχεια ως μείζον προβλήματα που χρειάζονται άμεση λύση. Ποια είναι η θέση του υπουργείου;

Ζητήματα περιορισμού της γραφειοκρατίας και απλούστευσης των διαδικασιών που χαρακτηρίζουν το ελληνικό δημόσιο από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από ένα και μόνο νομοσχέδιο. Παρ’ όλα αυτά, η σύσταση του Επόπτη Νομιμότητας είναι ένα αποφασιστικό βήμα, το οποίο συμβάλει στην απλούστευση, επιτάχυνση και μεγαλύτερη αξιοπιστία του ελέγχου νομιμότητας - και όχι σκοπιμότητας - των αποφάσεων των ΟΤΑ Α’ και Β’ Βαθμού. Δίνουμε τη δυνατότητα, μέσα από συγκεκριμένες ρυθμίσεις και διατάξεις, μεγαλύτερης ευελιξίας για την ωρίμανση μελετών και στην εκτέλεση των διαφόρων έργων από τους Δήμους. Παράλληλα, υλοποιούνται προγράμματα απλούστευσης των διαδικασιών εντός των Δήμων και σε σχέση με τις ανάγκες των πολιτών.

Αναφέρομαι στο μεγάλο πρόγραμμα για το οποίο έχει υπογραφεί Προγραμματική Συμφωνία ανάμεσα στο ΥΠΕΣ, την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ, χρηματοδοτούμενο από Ευρωπαϊκούς πόρους με φορέα υλοποίησης την ΕΕΤΑΑ, στο πλαίσιο ενός συνολικού προγράμματος ύψους περίπου 30 εκατ. ευρώ. Αποφασιστικής σημασίας είναι και η λειτουργία του Μητρώου Πολιτών, το οποίο διασυνδέεται με ολοένα και περισσότερες βάσεις δεδομένων. Όλα αυτά συντείνουν στην πάταξη της γραφειοκρατίας. Συνολικά η κυβέρνηση είναι έτοιμη να υιοθετήσει οποιαδήποτε πρόταση εξασφαλίζει την επιτάχυνση των διαδικασιών, στο πλαίσιο πάντοτε του σεβασμού της νομιμότητας και της διασφάλισης των όρων χρηστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος.

Είναι γνωστό ότι από το 2019 η σχέση προσλήψεων – αποχωρήσεων μεταπίπτει στο 1 προς 1. Αυτό μας δίνει νέες δυνατότητες. Στο πλαίσιο αυτού του γενικού κανόνα σκοπεύουμε να ζητήσουμε από το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, που έχει τη σχετική ευθύνη, να καλύψουμε κατά προτεραιότητα τους Δήμους με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, μηχανικούς, οικονομολόγους, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την προώθηση των διαφόρων έργων αλλά και για την αξιοποίηση των σημερινών χρηματοδοτικών εργαλείων που προσφέρουν νέες δυνατότητες.

Στο σημείο αυτό θα ήθελαν να σας υπενθυμίσω – και ως δείγμα γραφής αυτής της Κυβέρνησης - τον μεγάλο διαγωνισμό για την πρόσληψη περίπου 9.000 μόνιμων εργαζομένων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων, ο οποίος συμπληρώνεται σύντομα με τη διενέργεια ενός δεύτερου, για 757 εργαζόμενους, στη βάση αιτημάτων των Δήμων που δεν πρόλαβαν τις προθεσμίες για να υπαχθούν στον πρώτο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Θέσαμε τέρμα σε μια διαρκή «πολιτική ομηρία» χιλιάδων εργαζομένων, δημιουργήσαμε μόνιμες θέσεις, θωρακίσαμε τους Δήμους με μέσα για να μην εξαναγκαστούν στη χρήση ιδιωτικών εταιριών σε έναν ευαίσθητο τομέα. Ένα άλλο κεφάλαιο είναι οι συμβασιούχοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα που απασχολούνται εδώ και πάρα πολλά χρόνια στις ίδιες θέσεις. Κάθε περίπτωση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Η δέσμευση της Κυβέρνησης και της κ. Γεροβασίλη και η δική μου, είναι να μπορέσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα διασφαλίζοντας τα εργασιακά δικαιώματα των ήδη εργαζομένων.

Τι θα αλλάξει στην καθημερινότητα του πολίτη με την εφαρμογή του Κλεισθένη;

Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1 αποτελεί το πρώτο βήμα μιας νέας μεταρρυθμιστικής πορείας η οποία εκ των πραγμάτων περνά από την καθημερινότητα, έστω και αν δεν είναι άμεση η σύνδεση. Δεν προωθούμε μόνο το θέμα της απλής αναλογικής. Είναι η κατηγοριοποίηση των Δήμων, η σύσταση του Επόπτη Νομιμότητας, η ενίσχυση των τοπικών κοινοτήτων, η δυνατότητα σύναψης Προγραμματικών Συμβάσεων για εξασφάλιση επιστημονικού προσωπικού και την ωρίμανση μελετών, ο νέος τρόπος διαμόρφωσης των δημοτικών τελών, άλλα μικρά και άλλα μεγαλύτερα βήματα που αποτελούν όπως είπαμε, τα πρώτα βήματα μιας νέας μεταρρυθμιστικής περιόδου. Η οποία, για να ολοκληρωθεί, προϋποθέτει τη συνταγματική μεταρρύθμιση. Στόχος μας είναι πάντοτε μια ισχυρή Αυτοδιοίκηση, με πόρους και αρμοδιότητες στην υπηρεσία των πολιτών.

Ποιες είναι οι εξελίξεις σε σχέση με την κατάτμηση της εκλογικής περιφέρειας Α’ Αθηνών;

Η τεράστια περιφέρεια της Β΄Αθήνας θα «σπάσει» στα τρία, ενώ θα γίνει κατάτμηση και της Περιφέρειας Αττικής. Η διάταξη εντάσσεται στο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1 και σύντομα θα βρίσκεται στη Βουλή. Εφόσον έχει καταγραφεί καταρχήν η σύμφωνη γνώμη των περισσότερων κοινοβουλευτικών κομμάτων στη συγκεκριμένη διάταξη, ανεξάρτητα εάν τη συνδέουν και με άλλες παρεμβάσεις, θα πρέπει να τύχει ευρύτερης αποδοχής.

Εσείς τι περιμένετε για να βάλετε γραβάτα σε κάποια πολιτική σας εμφάνιση;

Νομίζω ότι το κύριο δεν είναι το dress code. Εκείνο το οποίο θεωρώ ότι μας απασχολεί όλους είναι το να μπορέσουμε να βελτιώνουμε τους όρους ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας των συμπολιτών μας σε αυτή την μικρή χώρα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

dikaiologitika.gr/left.gr/27.6.2018

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ ΛΕΓΑΜΕ: "ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ"

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ ΛΕΓΑΜΕ: "ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ"

του Γιώργου Βεργόπουλου

Με την υπογραφή της συμφωνίας για την ονομασία της πΓΔΜ και με την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια διαμορφώνεται το βασικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα διεξαχθούν οι πολιτικές και εκλογικές αναμετρήσεις της προσεχούς περιόδου.

Ο πολωτικός χαρακτήρας που θα προσλάβουν οι αναμετρήσεις αυτές είναι προφανής. Αλλά για πρώτη φορά από το 1974, αυτή η πόλωση δεν θα αφορά κυρίως επιλογές για την οικονομική πολιτική και τη διανομή του εισοδήματος ή κυρίως επιλογές για την λειτουργία και την ποιότητα των θεσμών και της Δημοκρατίας μας, Θα αφορά τα πάντα. Το διακύβευμα του 2019 θα είναι ταυτόχρονα η σύγκρουση του νεοφιλελευθερισμού με το κοινωνικό κράτος, του ακροδεξιού φανατισμού με το δημοκρατικό πνεύμα, του τυχοδιωκτικού εθνικισμού με την υπευθυνότητα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, του βαθύτατου συντηρητισμού με τον εκσυγχρονισμό των θεσμών και τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας μας.

Έχουν υπάρξει τα τελευταία 40 χρόνια κι άλλες εκλογικές αναμετρήσεις όπου το διακύβευμα ήταν σημαντικό, με εξέχουσες αυτές του 2015 και επίσης αυτήν του 1981. Ποτέ όμως δεν ήταν τόσο συνολική η αντιπαράθεση στρατηγικών και πολιτικών.

Ιδιαίτερα μετά την ακροδεξιά μετατόπιση της ΝΔ και την τυχοδιωκτική στάση της στο θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ, η διαχωριστική γραμμή των δυο στρατοπέδων δεν είναι καν η ιστορική διχοτομία Δεξιάς Αριστεράς. Η διαχωριστική γραμμή αντικειμενικά έχει μετατοπιστεί κι αυτή. Από τη μια πλευρά είναι η Αριστερά αλλά και κάθε πολίτης που πιστεύει σε μια σύγχρονη, ευρωπαϊκή, ουσιαστικά δημοκρατική Ελλάδα. Ας τον πούμε προοδευτικό, δημοκρατικό, δεν έχει σημασία. Από την άλλη πλευρά η ηγεμονία των απόψεων έχει περάσει σε ένα μίγμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς που θυμίζει τον Ούγγρο Ορμπάν και τους συμμάχους του στην ανατολική Ευρώπη. Με όρους ελληνικής ιστορίας, σε ένα μίγμα απόψεων που θυμίζει ανατριχιαστικά την μετεμφυλιακή περίοδο. Προφανώς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε πολίτης ή και κάθε δύναμη που διαφωνεί με τη συμφωνία ανήκει στην ακροδεξιά. Το προοδευτικό στρατόπεδο δεν επιδιώκει το διχασμό των Ελλήνων αλλά τον ειλικρινή και νηφάλιο διάλογο για να βρεθεί ο ευρύτερος δυνατός κοινός τόπος.

Όλα αυτά μάλλον είναι γνωστά. Το ερώτημα που κατά τη γνώμη μου πρέπει να απασχολήσει άμεσα την Αριστερά δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ (ας μου συγχωρηθεί η απλούστευση αλλά τέτοιες ώρες δεν επιτρέπονται υπεκφυγές) είναι με ποιούς όρους θα δώσει νικηφόρα την μάχη που είναι μπροστά. Πως δηλαδή θα αποτυπωθεί με ταχύτατους όρους στην κοινωνία και στην πολιτική η συγκρότηση του αριστερού – προοδευτικού – δημοκρατικού στρατοπέδου. Που κορμό έχει τους πολίτες που ήδη ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015 και φυσιολογικά μερικοί από αυτούς ένιωσαν απογοητευμένοι από τις δυσκολίες και τους αναγκαίους συμβιβασμούς της περιόδου μέχρι την έξοδο από τα μνημόνια. Αλλά επίσης ένιωσαν απογοητευμένοι από την οργανωτική αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να τους «βάλει στο πολιτικό παιχνίδι», να τους δώσει δυνατότητα πολιτικής δραστηριοποίησης. Η συγκυρία της διπλής επιτυχίας, στην εξωτερική πολιτική και στην έξοδο από τα μνημόνια, είναι η συγκυρία για να αναταχθεί η σχέση κοινωνικού και πολιτικού ΣΥΡΙΖΑ. Να γεφυρωθεί το μεγάλο στρατηγικό πρόταγμα που υλοποιούμε με τα πολιτικά και οργανωτικά μέσα, τρόπους, διαδικασίες, που διαθέτουμε.

Πλάι στην μεγάλη αυτή παρακαταθήκη του νικηφόρου λαϊκού ρεύματος του 2015, να κληθεί να συστρατευτεί και κάθε άλλος πολίτης ο οποίος αντιλαμβάνεται και συμφωνεί με τους στρατηγικούς στόχους για τη χώρα που ξεκάθαρα πια ξεδιπλώνει το πρόγραμμα και το έργο της κυβέρνησης. Ιδιαίτερα στη συγκυρία της μεγάλης σύγκρουσης με την ακροδεξιά πατριδοκαπηλεία, η συγκρότηση ευρύτερων συσπειρώσεων σε ένα Μέτωπο υπευθυνότητας και προοδευτικού πατριωτισμού γίνεται απολύτως επίκαιρη. Ελπίζω ότι τέτοιες πρωτοβουλίες βρίσκονται ήδη στα σκαριά.

Η ιδεολογική οπισθοχώρηση της ΝΔ (και δυστυχώς η συστράτευση του ΠΑΣΟΚογενούς τμήματος του ΚΙΝΑΛ) προς συντηρητικά ιδεολογήματα 70 ή και 100 χρόνια παλιά γεννά στην ελληνική κοινωνία τον φόβο, όπως ακριβώς η συμφωνία με την πΓΔΜ και η έξοδος από τα μνημόνια την ελπίδα. Ελπίδα που θα δυναμώσει όσο ταχύτερα αποτυπωθούν στην πράξη τα πολλαπλά οφέλη για την Ελλάδα από τις δυο επιτυχίες ξεχωριστά. Το στρατόπεδο της ελπίδας έχει σχέδιο, πρόγραμμα, ιδέες και δίνει αγώνες. Αξίζει και μπορεί να νικήσει, με πλειοψηφική ανοιχτή λαϊκή συσπείρωση ανάλογη με αυτήν που υπήρξε σε άλλες σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας.

ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ/21.6.2018

Υποκατηγορίες

Αφιερώματα και προτάσεις για γεύσεις, ψυχαχωγία και τσάρκες στην πόλη.

Επιστολές πολιτών και φορέων για θέματα που αφορούν την πόλη.

Αφιερώματα σε πρόσωπα και θέματα που αφορούν την Ηλιούπολη.

Σελίδα 8 από 279

ΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ