Ηταν μια συγκινητική βραδυά η χθεσινή στο θέατρο του δημαρχείου όπου δεκαπέντε παιδιά του 2ου Γυμνασίου προσπάθησαν και τα κατάφεραν να μας ευαισθητοποιήσουν διαβάζοντας μονόλογους συμμαθητών τους ίσως, που βίωσαν και υπέφεραν από την εισβολή στη χώρα τους τον Δεκέμβρη του 2008 εως τον Γενάρη του 2009, αλλά και μετά από αυτήν.Ιδιαίτερη ατμόσφαιρα δημιούργησε ο Αλέξης Παπαδημητράκης με το ούτι, που νόμιζες ..θρηνούσε για όλους αυτούς τους Μάρτυρες που δεν ξαναείδαν την ανατολή του ήλιου.
" Οι άνθρωποι λένε ότι η θάλασσα της Γάζας ξεπλένει όλους τους πόνους. Ο δικός μου ο πόνος είναι μεγαλύτερος από τη θάλασσα"Η «ζωντανή» παρουσία της Γιοχάνα, του Μαχμούντ,του Ασράφ, της Γιασμίν και των άλλων παιδιών της Γάζας αποδώθηκε στην πραγματική τους διάσταση από τους ευαίσθητους μαθητές του 2ου Γυμνάσιου.
Οσοι βρεθήκαμε εχθές εκεί ακούγοντας τα παιδιά νοιώσαμε ότι, « Αν η μισή μου καρδιά είναι εδώ η άλλη μισή στη Γάζα βρίσκεται».
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η παρουσία των εκπροσώπων της Παλαιστίνης κ. Ισμάτ Σάμπρι, Εκτάρι Μισάρ και του δημοσιογράφου της Ελευθεροτυπίας Νασίμ Αλατράς.
Την ευθύνη για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης ανέλαβε η εκπαιδευτικός του 2ου Γυμνασίου, κυρία Ευγενία Σιούτη με μεγάλη επιτυχία.
