Μίλτος Λογιάδης: Είναι ευτυχία να ασχολείσαι με τη Μουσική.

 
      Ο πολύ σημαντικός Έλληνας μαέστρος  Μίλτος Λογιάδης  ήταν ο εκλεκτός προσκεκλημένος της ζωντανής εκπομπής Της Μουσικής τα Μάγια, μια εκπομπή για την κλασική μουσική”  και της Έφης Μαρκουλάκη την Κυριακή 18 Μαΐου, ο οποίος μας χάρισε μια ουσιαστική και ειλικρινή συζήτηση.
         Ο Μίλτος Λογιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Σπούδασε Θεωρητικά και Πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και Χαλανδρίου, αποσπώντας Α' Βραβείο και Αριστείο Εξαιρετικής Επίδοσης. Με υποτροφία του Κοινοφελούς Ιδρύματος “Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης” συνέχισε τις σπουδές του στη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου, παίρνοντας Διπλώματα Διεύθυνσης Χορωδίας και Ορχήστρας καθώς και Δίπλωμα Meisterklasse με καθηγητές τους Fritz Schieri, Max Frey και Hermann Michael, επιτυγχάνοντας τον υψηλότερο βαθμό που είχε δοθεί ποτέ από την Ακαδημία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διορίστηκε στη βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή της Μουσικής Ακαδημίας του Μονάχου αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση της Χορωδίας των Μαδριγαλιστών, ενώ παράλληλα ανέλαβε τη διεύθυνση της Χορωδίας και της Ορχήστρας της Καθολικής Κοινότητας του Πανεπιστημίου (KHG). Στη συνέχεια εργάστηκε ως Μαέστρος για δύο χρόνια στην Όπερα του Ulm.
Το 1992 επέστρεψε στην Ελλάδα ύστερα από πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκι για να διευθύνει την Ορχήστρα των Χρωμάτων στην οποία εργάστηκε ως Μόνιμος Μαέστρος μέχρι την παύση της λειτουργίας της το 2011, έχοντας στο ενεργητικό του πολλές συναυλίες και παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει πραγματοποιήσει σημαντικές α' πανελλήνιες εκτελέσεις έργων Ελλήνων και ξένων συνθετών, έχει εκτενή δισκογραφία και εκτός από την Ορχήστρα των Χρωμάτων έχει διευθύνει σημαντικές διεθνείς ορχήστρες. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, στο μάθημα της Διεύθυνσης Ορχήστρας από το 2000.

         Οι σπουδές του, η πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκη και η εικοσιτριάχρονη δουλειά του σαν μόνιμος μαέστρος στην Ορχήστρα των Χρωμάτων, η αγάπη του για το πιάνο και τη τζαζ μουσική προπάντων για την ελευθερία των μουσικών της, ίδια μ’ εκείνην ενός παιδιού που μόλις ανακαλύπτει κάτι καινούριο, οι πολύτιμες εμπειρίες του από τη διδασκαλία διεύθυνσης ορχήστρας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο όπου είναι καθηγητής ήταν τα βασικά θέματα που αναφέρθηκαν.
         Ακόμα μοιράστηκε μαζί μας σκέψεις πάνω στα όσα απαξιωτικά έχει βιώσει τα τελευταία δύσκολα χρόνια. Για την Ορχήστρα των Χρωμάτων και την πολύπλευρη και πέρα από τα επαγγελματικά τυπικά όρια δουλειά ψυχής που έκαναν όλοι μέσα σ’ αυτήν και στη συνέχεια την πίκρα του για το σιωπηλό αναγκαστικό "πάγωμα" της δραστηριότητας αυτού του μοναδικού καλλιτεχνικού φορέα. Για τις ζωές των φίλων και συναδέλφων του, που είδε να καταστρέφονται - με την ανεργία των μουσικών να αγγίζει το 75% . Για όλα εκείνα τα όμορφα πράγματα, που με τόσο κόπο είχαν φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα στο χώρο της μουσικής και μηδενίστηκαν με μια απίστευτη ευκολία “εν ριπή οφθαλμού”. Γεγονότα που του δημιούργησαν την ανάγκη να αντιδράσει συμμετέχοντας στα κοινά της Αθήνας σαν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος  με τον συνδυασμό του Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

          Η συζήτησή μας συμπληρώθηκε με το άκουσμα λίγων από τα πολυάριθμα και ευρύτατου φάσματος έργα που έχει διευθύνει και συγκεκριμένα τον “Συρτό” του Γιάννη Κωνσταντινίδη, απόσπασμα από τη σκηνική καντάτα “Μονόγραμμα” σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Γιώργου Κουρουπού με σολίστ τον Τάση Χριστογιαννόπουλο, το Φινάλε από την “Ελληνική Αποκριά” του Μίκη Θεοδωράκη, “Τη Μοδιστρούλα” του Νίκου Χατζηαποστόλου με τη Μαρία Φαραντούρη,  απόσπασμα από το έργο “Συναφαί” του Ιάννη Ξενάκη για πιάνο και ορχήστρα με σολίστ τον Ερμή Θεοδωράκη, το κομμάτι “Της βροχής” του Νίκου Πλατύραχου (όλα με την Ορχήστρα των Χρωμάτων), μία τζαζ εκδοχή του έργου “Του μικρού Βοριά” του Θεοδωράκη με το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή και την Ορχήστρα Πατρών καθώς και το “Το Βαλς των χαμένων ονείρων” του Μάνου Χατζιδάκη με τον Χρήστο Ζερμπίνο στο ακκορντεόν και τον ίδιο τον Μίλτο στο πιάνο.

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ