Δύο νέοι και ταλαντούχοι συγγραφείς...


Δύο νέοι και ταλαντούχοι συγγραφείς, η πεζογράφος Τζούλια Γκανάσου και ο ποιητής και πεζογράφος Διονύσης Μαρίνος βρέθηκαν στον διαδικτυακό σταθμό της Ηλιούπολης και συνομίλησαν με την Πέρσα Κουμούτση για τη συγγραφική τους πορεία, αλλά και για το λογοτεχνικό τοπίο σήμερα.
Το Σάββατο 15 Μαρτίου, δύο νέοι και ταλαντούχοι συγγραφείς, η πεζογράφος Τζούλια Γκανάσου και ο ποιητής και πεζογράφος Διονύσης Μαρίνος βρέθηκαν στον διαδικτυακό σταθμό της Ηλιούπολης και συνομίλησαν με την Πέρσα Κουμούτση για τη συγγραφική τους πορεία, τις επιδιώξεις τους αλλά και για το λογοτεχνικό τοπίο σήμερα.
Στην ερώτηση μου ποια είναι τα θέματα προσελκύουν τους νέους δημιουργούς, απάντησαν απερίφραστα ότι τα οικουμενικά/ υπαρξιακά ζητήματα είναι αυτά που κυρίως απασχολούν τους νέους σήμερα, η οπτική είναι εκείνη που διαφέρει: ο έρωτας, οι αναμνήσεις, η βαθιά υπαρξιακή μοναξιά, η φθορά, η επιδίωξη της ευτυχίας, οι επιθυμίες αλλά και η ματαίωση αυτών διατρέχουν ένα μεγάλο κομμάτι της δημιουργικής τους έκφρασης μαζί με το θέμα των ψευδαισθήσεων αλλά και το ανερμήνευτο παρελθόν μας που κουβαλάμε πάντα μέσα .
Μίλησαν επίσης και για τη σχέση που δομείται ανάμεσα στον αναγνώστη και τον συγγραφέα, λέγοντας πως δεν είναι μια σχέση στατική, αλλά μια σχέση που συνεχώς εξελίσσεται . Όπως επίσης μίλησαν για τις διαφορές ανάμεσα στη ποίηση και την πεζογραφία , υποστηρίζοντας ότι οι μεγάλες αφηγήσεις δεν υφίστανται πια καθώς ο κόσμος μας έχει συρρικνωθεί., σπαράγματα του κόσμου που ζούμε είναι εκείνα που ουσιαστικά μεταφέρονται στα μυθιστορήματα ή την ποίηση και πως η προσπάθεια που καταβάλλεται αποτυπώνοντας όλα αυτά είναι επίπονη αλλά και ταυτόχρονα λυτρωτική.

Απόσπασμα από την Κριτική της κας Π. Χατζημανωλάκη για την ποιητική συλλογή του Διονύση Μαρίνουme τίτλο: « Anamneza »

Παραθέτω από τη κριτική της Π. Χατζημανωλάκη για την ποιητική συλλογή του Διονύση Μαρίνου:
Μια δική του χαρακτηριστική υφή του λόγου, μια ιδιαίτερη σκληρά διατυπωμένη ευαισθησία. Ένα ταίριασμα διαφορετικών ποιοτήτων που σε αιφνιδιάζει, δια – κινεί αισθήματα, προκαλεί βαθύ πόνο, ξεβολεύει συγκινεί – στηριγμένη σε πλάτες γιγάντων έχει ειπωθεί. Οπωσδήποτε έτσι θα συμβαίνει και κάποτε χαίρεσαι να διαπιστώνεις τις οφειλές, ενίοτε ρητά διατυπωμένες. Η λόγια απόλαυση όμως, ωχριά μπροστά στη δημιουργική ορμή, στο νέο που έχει ήδη φέρει στα γράμματα ο Διονύσης Μαρίνος, στα δικά του φαντάσματα με τα οποία συνομιλεί, στα αισθήματα, σε μια υπαρξιακή μνημονοτεχνική της δυνατής παρουσίας και του στοχασμού.
Κάτω από την σκληρή γλώσσα των ματιών, τα χαλίκια, που πληγώνουν τα πόδια όποιου διαβάζει αλλά κυρίως τη γλώσσα εκείνου που γράφει, μια ασημένια συγκίνηση, ατόφια δάκρυα χάριτος, ατόφια ποίηση.

Για την Τζούλια Γκανάσου (από την εφημερίδα των συντακτών):
Η Τζούλια Γκανάσου εμφανίστηκε στην πεζογραφία σε σχετικά νεαρή ηλικία με το μυθιστόρημα «Σε μαύρα πλήκτρα» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γκοβόστη το 2006, ενώ μετά από μερικά χρόνια ακολούθησε ο «Ομφάλιος λώρος», από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Με τα δύο αυτά βιβλία, που αμφότερα (και ιδίως το δεύτερο) επισημάνθηκαν από την κριτική, η νεαρή συγγραφέας φαίνεται να θέτει τις βάσεις για ένα προσωπικό πεζογραφικό στίγμα, κυρίαρχα γνωρίσματα του οποίου αποτελούν ο διακριτός θεματικός προσανατολισμός, η ιδιαίτερη επιμέλεια της δομής και η μορφική αναζήτηση. Την ίδια γραμμή ακολουθεί και στο τρίτο της βιβλίο, το παρόν μυθιστόρημα. Ενώ στο πρωτόλειό της εστιάζει στο ζήτημα των προσωπικών πληροφοριών και της ιδιωτικότητας και με το δεύτερο βιβλίο της εξερευνά τη σχέση του ανθρώπινου σώματος μέσα στα διασταυρούμενα συμφραζόμενα της εποχής (τεχνολογικά, οικονομικά, πολιτικά), στην τρίτη της πεζογραφική κατάθεση, η Γκανάσου οργανώνει ευφάνταστα το μυθοπλαστικό της υλικό πάνω σε έναν θεματικό άξονα που ορίζεται από την επιθυμία και τη φύση της.

Ακούστε την εκπομπή εδώ:

http://www.ilioupolisonline.gr/modules.php?name=mediagallery&do=showpic&pid=458&orderby=dateD&offset=0

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ